معصومون ؟ قال : بلى . قال : فأخبرنى عن قول اللَّه تعالى :
فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ
. الى آخر الآيات »
پس حضرت بيان كرد اين آيات را چنانچه در ترجمه مذكور شد و مذكور مىشود تا منافات با عصمت انبياء نداشته باشد و حامل اين حديث كتاب عيون أخبار الرضاست و فخر الدين رازى بعد از آنكه آيات سابق را موافق حديث حضرت امام عليه السّلام تأويل كرده گفته كه دلالت دارد به اين معنى آيت «
قالَ رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ
» تا آخر زيرا كه اگر اعانت مسلمان معصيت ميبود و موسى از قتل قبطى كافر طلب مغفرت ميكرد به اين عبارت متنطق نميشد و چون موسى قبطى را بكشت .
فَأَصْبَحَ فِي الْمَدِينَةِ
پس صبح كرد در آن شهر كه قتل واقع شد
خائِفاً
در حالتى كه ترسان بود
يَتَرَقَّبُ
انتظار ميبرد كه مبادا كسى ازو طلب قصاص نمايد و او درين فكر بود
فَإِذَا الَّذِي اسْتَنْصَرَهُ بِالْأَمْسِ
پس ناگاه آن كس كه طلب نصرت ميكرد ازو ديروز يعنى پس ناگاه آن بنى اسرائيل
يَسْتَصْرِخُهُ
أى يستغيثه « مشتق من الصراخ » يعنى باز طلب فريادرسى كرد از موسى و اعانت و نصرت طلبيد ازو برفع ظلم قبطى ديگر ، موسى چون از حادثهء ديروز دلتنگ و خايف بود روى بوى آورده
قالَ لَهُ مُوسى
گفت مر آن بنى اسرائيل را موسى
إِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُبِينٌ
بدرستى كه تو هر آينه گمراه ظاهرى زيرا كه با مردم فتنهانگيزى ميكنى ، ديروز با شخصى جنگ كردى و امروز نيز با شخصى ديگر در مقام منازعه درآمدهاى من تو را تنبيه ميكنم
فَلَمَّا أَنْ أَرادَ أَنْ يَبْطِشَ
پس آن هنگام كه خواست موسى اينكه بگيرد
بِالَّذِي هُوَ عَدُوٌّ لَهُما
آن بنى اسرائيلى را كه او دشمن بود مر موسى و قبطى را ، اما عداوت او با قبطى خود ظاهرست و اما عدوات او با موسى زيرا كه هر دم كارى ميكرد كه سر موسى فاش گردد و فرعونيان او را بقتل آرند و اين چنين كارى را بجز اعداء ديگرى نميكند
قالَ يا مُوسى أَ تُرِيدُ أَنْ تَقْتُلَنِي
گفت بنى اسرائيلى كه اى موسى آيا ميخواهى