[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 48 تا 53 ]
وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ ( 48 ) قالُوا تَقاسَمُوا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَ أَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ ما شَهِدْنا مَهْلِكَ أَهْلِهِ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ ( 49 ) وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنا مَكْراً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ( 50 ) فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ( 51 ) فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 52 )
وَ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 53 )
وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ
و بود در شهر صالح نه نفر از اشراف و اكابر قوم كه
يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ
فساد ميكردند در زمين بارتكاب معصيت
وَ لا يُصْلِحُونَ
و بصلاح نمىآوردند بارتكاب طاعت يعنى كارشان فساد خالص از شوب صلاح بود
قالُوا
گفتند با يكديگر
تَقاسَمُوا بِاللَّهِ
در حالتى كه سوگند خورده بودند بخداى تعالى
لَنُبَيِّتَنَّهُ وَ أَهْلَهُ
هر آينه شبيخون زنيم صالح پيغمبر را و كسان او را كه ايشان آوردهاند
ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ
پس ازين شبيخون و قتل آنها هر آينه مىگوييم ولى و وارث خون او را
ما شَهِدْنا مَهْلِكَ أَهْلِهِ
مشاهده نكرديم ما و حاضر نبوديم در موضع هلاك اهل او چه جاى آنكه ما بدست خود آنها را كشته باشيم
وَ إِنَّا لَصادِقُونَ
و بدرستى كه ما هر آينه راست گويانيم درين قول . و درين سخن توريه ميكردند به اين قسم كه ما حاضر نبوديم در موضع هلاك اهل او تنها بلكه حاضر بوديم در موضع هلاك او و هلاك اهل او
وَ مَكَرُوا مَكْراً
و مكر كردند ايشان مكر كردنى
وَ مَكَرْنا مَكْراً
و مكر كرديم ما مكر كردنى يعنى جزاى مكر ايشان را بايشان رسانيديم و مكر ايشان سبب هلاك ايشان گرديد
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
و حال آنكه ايشان شعور نداشتند به آن . على بن ابراهيم آورده كه آن نه نفر شب به خانه صالح رفتند تا او را بقتل آرند و در خانه صالح فرشتگان بودند كه محافظت او مينمودند و آن فرشتگان همه آن نه نفر را