ان صالحا مرسل من ربه ؟ قال المؤمنون : انا بالذى ارسل به مؤمنون . قال الكافرون : انا بالذى آمنتم به كافرون »
يعنى حضرت فرمود كه مراد از فريقان مصدق و مكذبند يعنى مؤمن و كافر و مخاصمه و مجادله ايشان هم اين بود كه كافران بمؤمنين ميگويند كه آيا شهادت ميدهيد شما بر اينكه صالح فرستاده شده است از جانب پروردگار او ؟ و مؤمنان ميگفتند : بدرستى كه ما به آنچه صالح به آن فرستاده شده تصديق - كنندگانيم و شهادت ميدهيم برسالت او . و بعد ازين كافران ميگفتند كه بدرستى كه ما به آنچه شما ايمان به آن آوردهايد ناگرويدگانيم .
قالَ
گفت صالح بقوم خود
يا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ
اى قوم من چرا شتاب مىكنيد
بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ
به عذاب و عقوبت پيش از رحمت . على بن ابراهيم آورده كه قبل از آنكه صالح ناقه را براى قوم خود بيارد ازو سؤال كردند كه بيار عذاب دردناك را كه به آن توعيد مىنمايى و قوم صالح به اين قول ارادهء امتحان صالح كردند .
پس صالح بقوم خود گفت چرا شتاب ميكنيد ببدى پيش از خوبى يعنى به عذاب پيش از رحمت
لَوْ لا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ
چرا طلب آمرزش نميكنيد از خداى تعالى قبل از نزول عذاب
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
تا آنكه رحم كرده شويد و از عذاب نجات يابيد و اگر بعد از ادراك علامات عذاب استغفار نماييد فائدهاى بر آن مترتب نميگردد و نجات از آن نخواهيد يافت
قالُوا اطَّيَّرْنا بِكَ
گفتند قوم صالح كه فال بد گرفتيم ما به تو
وَ بِمَنْ مَعَكَ
و به آن جماعتى كه با تو مىباشند و ايمان به تو آوردهاند زيرا كه ما بسبب شما بجوع شديد و بقحط و غلا گرفتار شدهايم
قالَ
گفت صالح
طائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ
فال بد شما از جانب خداى تعالى است و حق تعالى شما را بسبب كفر به اين غلا گرفتار كرده . على بن ابراهيم در تفسير اين آيت گفته : أى « خيركم و شركم من عند اللَّه » پس گفت فال بد بما مگيريد
بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ
بلكه شما گروهيد كه افتتان و امتحان كرده ميشويد بتعاقب سرا و ضراء .