تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
شكر دوام نعمت و مزيد جمعيت است براى شاكر
وَ مَنْ كَفَرَ
و هر كه كفران نعمت كند
فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ
پس بدرستى كه پروردگار من بىنياز است از شكرگزارى شاكران
كَرِيمٌ
كرم‌كننده است بايصال نعمت بر مكفر .

[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 41 تا 44 ]

قالَ نَكِّرُوا لَها عَرْشَها نَنْظُرْ أَ تَهْتَدِي أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لا يَهْتَدُونَ ( 41 ) فَلَمَّا جاءَتْ قِيلَ أَ هكَذا عَرْشُكِ قالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ وَ أُوتِينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِها وَ كُنَّا مُسْلِمِينَ ( 42 ) وَ صَدَّها ما كانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنَّها كانَتْ مِنْ قَوْمٍ كافِرِينَ ( 43 ) قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَ كَشَفَتْ عَنْ ساقَيْها قالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوارِيرَ قالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 44 )
قالَ
گفت سليمان بمردم خود
نَكِّرُوا لَها عَرْشَها
تغيير دهيد براى بلقيس تخت او را
نَنْظُرْ أَ تَهْتَدِي
تا بنگريم كه بعد از سؤال از آن آيا راه ميبرد و ميشناسد تخت خود را از روى فطانت
أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لا يَهْتَدُونَ
يا مىباشد از جملهء آنان كه راه به چيزى نميبرند و شعور و فطانتى ندارند . گويند كه جمعى از روى حسد بعرض سليمان رسانيده بودند كه ملكه سبا را شعورى نيست و مطلب آن جماعت اينبود كه سليمان او را بجبالهء زوجيت خود درنياورد بنا برين سليمان در مقام آزمايش او درآمد تا مرتبهء شعور و عدم شعور او ظاهر گردد .
فَلَمَّا جاءَتْ
پس آن هنگام كه بلقيس شرف ملاقات سليمان را دريافت و تخت او را پيش سليمان گذاشته بودند
قِيلَ
گفته شد مر او را
أَ هكَذا عَرْشُكِ
آيا مانند اين تخت است تخت تو ؟
قالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ
گفت بلقيس كه گويا اين همان تخت من است . و نگفت كه اين عين آن تخت است زيرا كه محتمل بود كه اين شبيه تخت او باشد نه عين آن و اين دلالت بر كمال عقل بلقيس مىكند و گفته‌اند كه چون سؤال بطريق تشبيه بود بلقيس نيز