و به آن شاد نميگردم
بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ
بلكه شما بتحفه خود شادمان ميگرديد زيرا كه شما را غير از زخارف دنيوى چيزى منظور نيست و برسول گفت
ارْجِعْ إِلَيْهِمْ
بازگرد بسوى بلقيس و اشراف قوم او و بگو كه مطيع و منقاد من گردند
فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ
و اگر نه پس هر آينه بيارم بديشان لشكرهايى را كه از غايت كثرت و قوت
لا قِبَلَ لَهُمْ
طاقت نباشد مر ايشان را
بِها
بمقاومت و مقاتله آن جنود
وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ
و هر آينه بيرون كنيم ايشان را
مِنْها
از قريه سبا
أَذِلَّةً
حالكونى كه خوار و خفيف باشند
وَ هُمْ صاغِرُونَ
و حالكونى كه صغير شونده يعنى بيمقدار گردند به علت اسيرى و بندگى . حاصل كلام آنكه جنود ما اكتفاء بذلت و خوارى شما ننمايند بلكه شما را هم ذليل و هم اسير گردانند و چون رسول به پيش بلقيس بازگشت و عظمت سليمان و علوشان او را اظهار نمود بلقيس دانست كه او پيغمبر است و مقاتله با او در حيطهء قدرت او نيست از سر طوع و انقياد متوجه بارگاه سليمانى شد و سليمان بوحى الهى اينمعنى را دانست
قالَ يا أَيُّهَا الْمَلَؤُا
گفت اى گروه مردمان
أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِها
كدام از شما مىآورد نزد من تخت بلقيس را
قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ
پيش از آنكه بيايند بلقيس و قوم او نزد من مسلمان شده ؟ در جوامع الجامع آورده كه چون بلقيس متوجه بارگاه سليمانى شد تخت خود را در آخر هفت در خانه گذاشت و حارسان براى محافظت آن تعيين نمود و سليمان خواست كه به بلقيس معجزهاى نمايد كه حق تعالى او را به آن مخصوص گردانيده لهذا طلب تخت او كرد
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 39 تا 40 ]
قالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ وَ إِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ ( 39 ) قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ ( 40 )