قصص درآمده فرمود كه :
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 7 تا 11 ]
إِذْ قالَ مُوسى لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ ناراً سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ( 7 ) فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 8 ) يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 9 ) وَ أَلْقِ عَصاكَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ ( 10 ) إِلاَّ مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 11 )
إِذْ قالَ مُوسى لِأَهْلِهِ
ياد كن اى محمد چون گفت موسى مر زن خود دختر شعيب پيغمبر را در وقتى كه از مدين بمصر ميرفتند و در شب سردى راه گم كرده از دور آتشى ميديدند و مىتواند كه مراد از اهل موسى جمعى باشند كه در آن سفر همراه موسى بودهاند
إِنِّي آنَسْتُ ناراً
بدرستى كه من ديدم آتش را پس اينجا توقف كنيد
سَآتِيكُمْ
زود باشد كه با وجود بعد مسافت بيارم براى شما
مِنْها بِخَبَرٍ
اى من حال الطريق بخبر چنانچه قاضى ناصر الدين بيضاوى تصريح كرده يعنى بيارم از حال راه خبرى
أَوْ آتِيكُمْ
يا بيارم اگر كسى يافت نشود كه خبر راه معلوم كنم
بِشِهابٍ قَبَسٍ
پارهاى آتش شعلهدار را
لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ
تا آنكه شما گرم شويد .
فَلَمَّا جاءَها
پس آن هنگام كه آمد موسى بنزديك آنچه به گمان او آتش بود
نُودِيَ
ندا كرده شد بموسى
أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ
اى من فى مكان النار و هو الوادى المقدس يعنى اينكه خير و بركت باد هر كرا كه در مكان اين آتش ظاهريست كه آن وادى مقدس و بقعهء مباركه است كه از ملائكه
وَ مَنْ حَوْلَها
و كسى را كه در اطراف مكان آن نارست يعنى موسى
وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
و ندا كرده شد به اينكه منزهست خداى تعالى كه پروردگار عالميانست . ذكر تسبيح درين مقام بواسطهء آن كرد كه