قالَ
گفت شعيب
رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
پروردگار من داناتر است به آنچه شما به عمل مىآريد و بعذابى كه در وقت معين بر شما نازل خواهد كرد
فَكَذَّبُوهُ
پس تكذيب كردند ايشان شعيب را
فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ
پس گرفت ايشان را عذاب روز گرما و روز باد سموم . على بن ابراهيم در تفسير « يوم الظله » بعد از ايراد آنچه مذكور شد آورده كه چنين بما رسيده است و خداى تعالى بهتر ميداند كه اهل ايكه را كه قوم شعيباند وقتى كه در ميان خانههاى خود بودند حرارت شديدى رسيد و ابرى حق تعالى بواسطه عذاب ايشان فرستاده بود ايشان به گمان اينكه از هواى اين ابر روحى و راحتى بما ميرسد از خانههاى خود بيرون رفتند درين اثنا آن ابر ايشان را فرو گرفت و صيحهاى از آن به گوش ايشان رسيد كه همه بيكبار برو در افتاده هلاك گشتند و بعضى گفتهاند كه آتش بر ايشان باريد و همه را سوزانيد
إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
بدرستى كه اين
عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ
بود عذاب روز بزرگ .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
بدرستى كه درين عذاب هر آينه دليل است بر كمال قدرت قادر حقيقى
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
و نبودند بيشتر اصحاب ايكه از ايمان آورندگان
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
و بدرستى كه پروردگار تو هر آينه منتقم مهربانست
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 192 تا 196 ]
وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 192 ) نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ( 193 ) عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 194 ) بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ( 195 ) وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ( 196 )
وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ
و بدرستى كه اين قرآن هر آينه فرو فرستاده شدهء پروردگار عالميانست
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ
فرود آورد آن را جبرئيل كه او امين است بر وحى خداى تعالى و امانت وحى را خيانت نميكند
عَلى قَلْبِكَ
در دل تو
لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ