قالَ گفت شعيب رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ پروردگار من داناتر است به آنچه شما به عمل مىآريد و بعذابى كه در وقت معين بر شما نازل خواهد كرد فَكَذَّبُوهُ پس تكذيب كردند ايشان شعيب را فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ پس گرفت ايشان را عذاب روز گرما و روز باد سموم . على بن ابراهيم در تفسير « يوم الظله » بعد از ايراد آنچه مذكور شد آورده كه چنين بما رسيده است و خداى تعالى بهتر ميداند كه اهل ايكه را كه قوم شعيباند وقتى كه در ميان خانههاى خود بودند حرارت شديدى رسيد و ابرى حق تعالى بواسطه عذاب ايشان فرستاده بود ايشان به گمان اينكه از هواى اين ابر روحى و راحتى بما ميرسد از خانههاى خود بيرون رفتند درين اثنا آن ابر ايشان را فرو گرفت و صيحهاى از آن به گوش ايشان رسيد كه همه بيكبار برو در افتاده هلاك گشتند و بعضى گفتهاند كه آتش بر ايشان باريد و همه را سوزانيد إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ بدرستى كه اين عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ بود عذاب روز بزرگ . إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً بدرستى كه درين عذاب هر آينه دليل است بر كمال قدرت قادر حقيقى وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ و نبودند بيشتر اصحاب ايكه از ايمان آورندگان وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ و بدرستى كه پروردگار تو هر آينه منتقم مهربانست
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 192 تا 196 ]
وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 192 ) نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ( 193 ) عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 194 ) بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ( 195 ) وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ( 196 ) وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ و بدرستى كه اين قرآن هر آينه فرو فرستاده شدهء پروردگار عالميانست نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ فرود آورد آن را جبرئيل كه او امين است بر وحى خداى تعالى و امانت وحى را خيانت نميكند عَلى قَلْبِكَ در دل تو لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ