از اولاد بنات است . هر چند جميع انبيا از ذريت آدماند ليكن وجه تفريق ، بواسطهء بيان مراتب ايشان است در شرف نسبت چنانچه ادريس را شرافت قرب بآدم بود ، و ابراهيم را بنوح ، و اسماعيل و اسحاق و يعقوب را بابراهيم ، اگر چه نسبت اين انبيا نظر بآدم دور است ، اما ايشان را شرافت بوسيلهء قرب بابراهيم حاصل گشته چنانچه موسى و هارون و زكريا و يحيى را از نزديكى باسرائيل شرافت بهم رسيده .
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا
جمله مستأنفه است كه مبتدا واقع شده و ربط بما قبل ندارد ، و جملهء
إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ
خبر آن است بتقدير « قوم اذا تتلى عليهم » يعنى : و از آنها كه راه نموديم ايشان را و برگزيديم آنها را در ميان مردمان بكرامت ، قومىاند كه هر گاه خوانده شود بر ايشان
آياتُ الرَّحْمنِ
آيتهاى خداى بخشنده كه در قرآن است
خَرُّوا
بر وى در افتند
سُجَّداً
در حالتى كه سجده كنندهاند مر خداى را
وَ بُكِيًّا
و بسيار گريهكنندهاند از خوف و خشيت خداى تعالى . در كتاب مناقب ابن شهرآشوب از حضرت امام زين العابدين و سيد الساجدين صلوات اللَّه عليه روايت كرده كه مقصود از آيهء «
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا
» مائيم ائمهء هدى عليهم السلام . پوشيده نماند كه ترجمهء ما با مضمون اين حديث شريف مطابق واقع است ، بخلاف تفسير عامه زيرا كه بعضى از ايشان «
أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
» را مبتدا و جملهء شرطيهء «
إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ
» را خبر آن اخذ كردهاند ، و « من النبيين » را تا جملهء شرطيه بدل « الذين » دانستهاند ، بنا بر اين معنى «
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا
» را چنين گفتهاند كه اى : و من جملة تلك الانبياء ممن هدينا بالحق و اجتبينا للنبوة . در اين صورت اول آيه تا آخر ، بيان اوصاف انبياء خواهد بود و بعضى از ايشان كه جملهء « اذا تتلى » را جملهء مستأنفه گرفتهاند آن را نيز بيان خشيت و خوف انبيا گرفتهاند ، ليكن حق آنست كه خبر اولئك جملهء «
الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
» باشد و
« مِمَّنْ هَدَيْنا
» جملهء مستأنفه باشد كه حق سبحانه و تعالى بعد از ذكر انبيا بيان أوصاف اوصياء پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و عليهم كرده باشد .