كه امت هر پيغمبرى از اهل او است
بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ
باقامت نماز و باداء زكات كه اينها اهم واجبات بودند
وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا
و بود او نزد پروردگار خود پسنديده .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 56 تا 58 ]
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا ( 56 ) وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا ( 57 ) أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا ( 58 )
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ
و ياد كن اى محمد در قرآن ادريس را
إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا
بدرستى كه بود او راست گوينده و پيغمبر بلندمرتبه . مروى است كه بر ادريس سى صحيفه نازل شده و او اول كسى است كه خوض در علم نجوم و حساب كرد ، و نوشتن بقلم را اختراع نمود ، و دوختن جامه بهم رسانيد و خود جامه پوشيد ، و قبل از اين مردم پوست پوش بودند . و گفتهاند كه اسم او : اخنوخ بوده و ادريس او را از جهت كثرت دراست گفتند . ليكن بنا بر اين بايد كه « ادريس » لفظ عربى باشد ، با آنكه « ادريس » را بواسطهء علميت و عجمه غير منصرف مىدانند .
وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا
و برداشتيم او را در مكانى بلند » كه آن بلندى قدر و ارتفاع شان است بواسطهء نبوت و قرب الهى ، و يا ما بين آسمان چهارم و پنجم چنانچه على بن ابراهيم عليه الرحمة از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه حق سبحانه و تعالى بر فرشتهاى غضب كرد و پر و بال او را قطع نموده در جزيرهاى از جزاير دريا انداخت و آن فرشته در آن جزيره مدتهاى مديد
« إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ »
مىبود و مفرى نمييافت تا آنكه « ادريس » بپيغمبرى مبعوث شد ، و آن فرشته نزد ادريس آمد و گفت : اى پيغمبر خدا دربارهء من دعا كن تا آنكه حق سبحانه و تعالى از من راضى گردد و عود جناح من نمايد و من مانند سابق در فضاء ساحات عالم ملكوت طيران و سيران نمايم . پس ادريس دعا كرد و قبول افتاد و آن فرشته بازاء اين نيكى به خدمت ادريس آمده گفت : اگر تو را به من