و لا يعاين الملك ، و الرسول : به الذى يسمع الصوت و يرى فى المنام و يعاين الملك
يعنى زراره مىگويد كه : از حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرق ميان رسول و نبى پرسيدم .
حضرت فرمود : تفرقه ميان ايشان بديدن فرشته و عدم ديدن آن است در بيدارى ، نبى جبرئيل را در خواب مىبيند و احكام از او مىشنود و او را نمىبيند ، و رسول با وجود رؤيت در نوم و استماع صوت ، معاينه او را نيز مىبيند .
وَ نادَيْناهُ
و ندا كرديم موسى را بقول خود كه : «
إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
» « 1 »
مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ
از طرف كوه طور كه آن از جانب راست موسى بود
وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا
و نزديك گردانيديم او را بدرگاه قرب حالكونى كه راز گوينده بود .
وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا
اى من اجل رحمتنا
أَخاهُ هارُونَ
يعنى و بخشيديم مر موسى را بواسطهء رحمت خود ، برادر او هارون را تا آنكه معاضد او باشد
نَبِيًّا
در حالتى كه بود هارون پيغمبر بلندمرتبه .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 54 تا 55 ]
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولاً نَبِيًّا ( 54 ) وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا ( 55 )
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ
و ياد كن در قرآن قصهء اسماعيل را ، اكثر مفسرين را اعتقاد اين است كه مراد از اسماعيل ، اسماعيل بن ابراهيم است . و در علل الشرائع از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده ، كه مراد از اسماعيل در اين آيه اسماعيل بن ابراهيم نيست ، بلكه او پيغمبرى بود از پيغمبران خداى تعالى كه او را بر قوم خود مبعوث گردانيد و قوم او را رنجانيدند و روى او را مجروح ساختند و موى سر او را كندند و بعد از اين ، فرشته به خدمت او آمده گفت : خداى تعالى تو را سلام مى رساند و مىفرمايد كه : ديدم آنچه را كه قوم تو بر سر تو آوردند ، و مرا محكوم حكم تو گردانيده ، هر چه بفرمايى و بهر گونه عذابى كه حكم كنى بر سر قوم تو بيارم ؛ اسماعيل فرمود :
يكون لى بالحسين بن على عليهما السلام اسوة
» يعنى مىباشد مرا
هامش
( 1 ) - س 8 2 ى 30