تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
هُمُ الْفائِزُونَ
بفتح همزه منصوب بنزع خافض است اى لانهم هم الفائزون يعنى علت صبر ايشان اينست كه ايشان فايزند بمطلوب خود و رستكارند . در ارشاد مفيد از أم سلمه نقل كرده كه من از حضرت رسالت‌پناه صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه ميفرمود : ان عليا و شيعته هم الفائزون .

[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 112 تا 115 ]

قالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ ( 112 ) قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْئَلِ الْعادِّينَ ( 113 ) قالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 114 ) أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ ( 115 )
قالَ
گويد خداى تعالى مر اهل كفر و شرك را
كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ
چند مدت توقف كرديد در زمين
عَدَدَ سِنِينَ
از روى شمار سالها
قالُوا
گفتند ايشان كه
لَبِثْنا
درك كرديم
يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ
يك روز يا پاره‌اى از يك روز و ما بيش از اين نميدانيم و اگر خواهيد كه كما ينبغى عدد لبث ما را بدانيد
فَسْئَلِ الْعادِّينَ
پس سؤال كن اى سائل لبث ما را از ملائكه كه شمار اعمار و اعمال ما ميكردند
قالَ
گفت خداى تعالى
إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا
درنگ نكرديد شما در دار دنيا مگر اندكى چنانچه شما مىگوييد و درين قول صادقيد
لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
شرطيست كه جزاش محذوفست يعنى اگر آنكه شما بوديد كه ميدانستيد قصر عمر خود را در دنيا هر آينه اينمعنى به حال شما خوب ميبود و در دنيا مستغرق در شرك و انكار بعث نميشديد و اختيار دير فانى بجهان باقى نمينموديد و اين معرفت اخروى شما فايده بشما نميرساند .
أَ فَحَسِبْتُمْ
آيا گمان ميكنيد شما
أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً
اينكه آفريده‌ايم ما شما را حالكونى كه اين خلقت ما شما را بيفايده باشد و حكمتى و مصلحتى در آن منظور نباشد
وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ
و گمان ميبريد اينكه شما بسوى جزاى ما باز نخواهيد گشت اين گمانيست باطل