عرج بالنبى صلّى اللَّه عليه و آله مائة و عشرين مرة ما من مرة الا و قد اوصى اللَّه تعالى فيها النبى صلّى اللَّه عليه و آله بالولاية لعلى و الأئمة من ولده عليهم السلام اكثر مما اوصاه بالفرائض »
زيرا كه قبول جميع فرايض وابسته بقبول ولايت آل بيت نبوتست و از صريح قرآن چنين مستفاد مىشود كه مبدأ عروج حضرت از نفس مسجد الحرام بوده و بعضى گفتهايد كه : مبدأ آن در خانهء ام هانى خواهر على بن ابى طالب عليه السّلام بوده و بنا برين بايد كه مراد از مسجد الحرام حرم و مكهء معظمه باشد .
و آنچه مطابق حق و موافق اعتقاد اكثر طوايف اسلام است اينست كه معراج حضرت بجسد و روح در بيدارى بوده و بعضى بروح گفتهاند و بعضى در خواب ، و اگر هر دو فرقه از خواب غفلت بر آيند دانند كه معراج جسدانى در هنگام بيدارى ممكن است و مؤكدات بسيار دارد از جمله آوردن تخت بلقيس است از اقصاى يمن باقصاى شام به مقدار چشم برهم زدنى ، و ديگر طلوع آفتابست در اندك مدتى با وجود آنكه در هندسه مقرر شده كه قرص آفتاب چند مرتبه بزرگتر از زمين است ، و اگر خواهى كه اطلاع يا بى بر تفاصيل عجايب آيات كه حضرت در معراج ادراك آنها نموده بايد كه مطالعه كنى تفسير على بن ابراهيم عليه الرحمه را و كتب حديث اهل بيت عليهم السلام را .
و بعد از ذكر كرامت محمد مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله بسبب معراج بيان كرامت حضرت موسى عليه السّلام مىكند كه
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
و داديم ما موسى را كتاب تورات
وَ جَعَلْناهُ
و گردانيديم ما آن كتاب را يا موسى را
هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ
راه نمايندهء مر فرزندان يعقوب را و بعد ازين انتقال از غيبت بخطاب مىكند و مىفرمايد كه أمر كرديم
أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا
به اينكه فرا نگيريد بجز من پروردگارى كه كارهاى خود را به او واگذاريد .
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
محتمل است كه « ذرية » منصوب باشد به حرف نداء محذوف بتقدير « يا ذرية من حملنا مع نوح » يعنى غير خداى تعالى وكيل