خود ميگريد اى اولاد آن كسى كه برداشتيم او را در كشتى با نوح يعنى اولاد سام بن نوح كه در سفينه با نوح بود و اين سام جد ابراهيم است و ابراهيم جد بنى اسرائيل و محتمل است كه مفعول اول « لا تتخذوا » باشد به اين معنى كه اخذ مكنيد بجز من وكيل خود ذريت آن كسى را كه ما او را با نوح در كشتى برداشتهايم مثل عزيز و عيسى را .
و بعضى گفتهاند كلام در «
أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا
» تمام شده و «
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
» اول كلام است و مطلب تذكير ايشان است بنعمت نجات به اين معنى كه اى اولاد آن كسى كه با نوح او را در كشتى برداشته بوديم به ياد آريد آن نعمت نجاتى را كه به پدران شما عطا كرده بوديم و آنها را از غرق رهانيدهء و بازاى آن شكر منعم حقيقى بجا بياريد
إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً
بدرستى كه نوح بود بندهء بسيار شكر گوينده در كتاب من لا يحضره الفقيه روايت كرده كرده كه حضرت نوح در صبح و شام ده مرتبه ميگفت :
« اللهم انى أشهدك أنه ما أصبح و أمسى بى من نعمة او عافية فى دين او دنيا فمنك وحدك لا شريك لك لك الحمد و لك الشكر بها علىّ حتى ترضى و بعد الرضا »
و بواسطهء اين دعا مسمى بعبد شكور گرديد .
وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ
و وحى كرديم بسوى بنى اسرائيل و اعلام نموديم ايشان را
فِي الْكِتابِ
در تورات اينمعنى را كه
لَتُفْسِدُنَّ
به خدا قسم كه شما فساد خواهيد كرد
فِي الْأَرْضِ
در زمين بيت المقدس و در تفسير كبير گفته كه : « فى الارض اى فى ارض مصر »
مَرَّتَيْنِ
دو بار
وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً
و هر آينه سركشى خواهيد كرد در طاعت خداى تعالى سركشى كردنى بزرگ .
فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما
پس آن وقت كه بيايد وعدهء عقوبت فساد اول
بَعَثْنا
بر انگيزانيم و بفرستيم
عَلَيْكُمْ
بر شما بطريق تخليه و خذلان
عِباداً لَنا
بندگان مخلوق ما را كه
أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ
خداوند قوت سخت باشند و در مجمع البيان گفته كه : قرائت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام
« عبيدا لنا »
است
فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ
پس