رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله بعد از استماع آن در غايت حزن فرمودند كه
« لئن أمكننى اللَّه من قريش لأقتلنّ سبعين رجلا منهم »
و در بعضى نسخ بجاى لاقتلن « لأمثلن » است و ظاهرا نسخهء اولى تصحيف باشد و بعد از آنكه حضرت اين سخن را گفتند آيه آمد كه :
وَ إِنْ عاقَبْتُمْ
و اگر عقوبت كنيد شما بر وجه جزا و مكافات
فَعاقِبُوا
پس عقوبت كنيد
بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ
مانند آنچه عقوبت كرده شدهايد بدان بدون زيادتى و نقصان
وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ
و اگر صبر كنيد و از مكافات درگذريد
لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ
هر آينه آن صبر بهتر است از انتقام مر صبر كنندگان را .
و بعد از حكم عام خطاب برسول خود مىكند و ميفرمايد :
وَ اصْبِرْ
و صبر كن اى محمد از محنتها و آزارهاى روز احد
وَ ما صَبْرُكَ
و نيست صبر تو
إِلَّا بِاللَّهِ
مگر بتوفيق و تثبيت و تيسير خداى تعالى و بعد از نزول اين آيهء كريمه حضرت از مكافات گذشته اختيار صبر كردند
وَ لا تَحْزَنْ
و اندوهناك مباش بر اعراض كافران از تو و از دين تو و از تسلط ايشان بر لشكر تو يا آنكه محزون مباش بر اصحاب خود و آنچه بر سر اصحاب تو آورند زيرا كه در بدل آزار بهشت نصيب ايشان خواهد شد
وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ
و مباش در تنگدلى
مِمَّا يَمْكُرُونَ
از آنچه مكر مينمايند كفار را ايصال اذيت بر شما و بر اصحاب شما .
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا
بدرستى كه خداى تعالى با آنان است كه پرهيز كردند از شرك و معاصى
وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ
و با آنان است كه آنها نيكوكاران و موحدانند يعنى نصرت ايشان مىكند و حفظ مينمايد ايشان را .