بر حدوث حادثه ايست كه در عالم بظهور آمده و آن ظهور وجود با جود حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله بود .
وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها
و زمين را پهن گردانيديم و « الارض » منصوبست بفعل مقدر كه « و مددناها » مفسر آن و دال بر آنست ، اى و مددنا الارض مددناها
وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ
و انداختيم ما در زمين كوههاى بلند و استوار
وَ أَنْبَتْنا فِيها
و رويانيديم يعنى آفريديم در زمين يا در كل واحد از زمين و رواسى
مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
از هر چيزى مستحسن خوب چنانچه ميگويند كه : اين كلام موزون است يعنى كلامى است كه مستحسن طباع است يا مراد اينست كه آفريديم از هر چيزى سنجيده شده مانند طلا و نقره عن ابى جعفر عليه السّلام فى قوله :
وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
فان اللَّه تبارك و تعالى أنبت فى الجبال الذهب و الفضة و الجوهر و الصفر و النحاس و الحديد و الرصاص و الكحل و الزرنيخ و أمثال هذه لا تباع الا و زنا » ظاهر اين حديث دلالت دارد بر اينكه ضمير فيها در «
وَ أَنْبَتْنا فِيها
» راجع برواسى است چنانچه در تفسير كبير گفته كه :
« ان الضمير فى قوله :
وَ أَنْبَتْنا فِيها
يحتمل أن يكون راجعا الى الارض و ان يكون راجعا الى الجبال الرواسى » .
وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ
و گردانيديم براى انتفاع شما در زمين يا در جبال يا در كل واحد از هر دو اسباب معيشت و زندگانى را
وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ
معطوف بر معايش است يعنى و نيز گردانيديم براى شما آن را كه نيستيد شما آن را روزى دهندگان بلكه ما روزى دهندهء اوئيم مانند عبيد و اماء و عيال و خدمتكاران و اگر حيوانات را نيز داخل كنيد بايد كه تعبير از آن بكلمهء « من » كه موضوع براى ذوى العقول است بطريق تغليب باشد .
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ
كلمهء ان نافيه است يعنى و نيست هيچ چيزى
إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ
مگر آنكه هست نزد ما خزينههاى روزى آن چنانچه على بن ابراهيم آورده كه