مناسبت اطلاق شيعه بر پيروان اهل بيت عليهم السلام بنا برين اصل ظاهر است زيرا كه اهل خلاف بسبب آزارى كه بر شيعيان اهل بيت ميرسانند مستوجب آتش دوزخ شدهاند پس شيعهء أهل بيت كه جمعى قليلاند سبب به آتش سوختن جمع كثيرى شدهاند چنانچه هيزم خورد باعث سوختن هيزم كلان ميگردد .
وَ ما يَأْتِيهِمْ
اگر چه كلمهء « ما » درين جا داخل فعل مضارع شده اما مراد حكايت حال ماضى است يعنى و نيامده بود بديشان
مِنْ رَسُولٍ
هيچ پيغمبرى
إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
مگر آنكه بودند از روى عناد و كبر كه به آن پيغمبر استهزا ميكردند و اين آيه به جهت تسليهء خاطر مبارك حضرت است كه از ايذاى قوم غمگين نگردد زيرا كه انبياء سابق نيز به اين بليت مبتلا بودند .
كَذلِكَ
هم چنان كه در آورديم دعوت رسل را در دلهاى كافران گذشته بتوسط آن رسل به اين معنى كه القاء آن دعوت در دل ايشان كرديم و فهمانيديم حقايق آن را بايشان و آن كافران قبول نكردند و ايمان نياوردند همچنين
نَسْلُكُهُ
در مىآريم ذكر را كه قرآنست
فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ
در دلهاى گناهكاران و كافران زمان تو .
لا يُؤْمِنُونَ بِهِ
حالكونى كه ايشان با وجود اين القاء و افهام ايمان نميآورند به آن قرآن بنا برين تفسير ضمير « نسلكه » راجع بذكرى است كه مراد از آن قرآن مجيد است و مؤيد اين ارجاع ضمير « به » است در «
لا يُؤْمِنُونَ بِهِ
» كه مرجع آن نيز ذكر است و بعضى گفتهاند كه : ضمير نسلكه راجع باستهزاست به اين معنى كه چنانچه خيط را در مىآورند همچنين در ميآريم ما استهزاء انبيا را در دل كافران و بعد از گفتهاند كه : اين دليل است بر اينكه باطل را خداى تعالى در دل مبطلين در ميآورد چون فساد اين كلام لفظا و معنى ظاهر است لهذا در مجمع البيان فرموده كه : « و الاول هو الصحيح و قد خلت سنة الاولين ، و بتحقيق گذشت سنت خداى تعالى در حق پيشينيان و آن سنت سنيه اهلاك حق تعالى است مر مكذبين رسل را يا خذلان حق تعالى ايشان را در مجمع البيان