عارى كردند ، ليكن از حديث اهل بيت عليهم السلام مستفاد مىشود كه مراد ازين انفاق غير زكات مفروضه است چنانچه در حديث سماعة بن مهرانست كه
« ان اللَّه فرض فى الاموال حقوقا غير الزكاة و قد قال اللَّه تبارك و تعالى :
وَ يُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
»
يعنى بدرستى كه خداى تعالى مقرر كرده در اموال حقوقى غير از زكات و بتحقيق كه خداى تعالى فرموده : بايد كه نفقه دهند از آنچه عطا كردهايم ما
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ
پيش از آنكه بيايد
يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ
روزى كه در او خريد و فروخت نشود تا آنكه مقصر تدارك تقصير خود ببيع و شرا تواند كرد
وَ لا خِلالٌ
و نيست دوست گرفتنى با هم تا آنكه دوست شفيع او شود پس در آنجا نفع مىبرند بانفاق لوجه اللَّه كه در دنيا به عمل آورده باشند .
و بعد از بيان احوال سعدا و اشقيا چون سعادت بمعرفت خداى تعالى و شقاوت بعدم معرفت حاصل است لهذا ختم وصف احوال سعدا و اشقيا بمعرفة اللَّه كرد و ده نوع دليل برين مطلب عظمى اقامت نمود :
دليل اول و ثانى فرمود :
اللَّهُ
ذات مستجمع جميع صفات كمال
الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
آن خدايى است كه بيافريد آسمانها و زمين را و چون سماوات و ارض اصل و ملاك ساير دلايل است ، بنا برين اين دو دليل را مقدم آورد .
و دليل ثالث فرمود :
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
و فرو فرستاد از جانب آسمان آب باران را
فَأَخْرَجَ بِهِ
پس بيرون آورد به آن آب
مِنَ الثَّمَراتِ
از انواع ميوهها مراد از ثمرات اعم از ميوه و اشجار و حاصل زروع است
رِزْقاً لَكُمْ
حالكونى كه آن ميوهها روزى است مر شما را بنا برين « من الثمرات » مفعول « اخرج » است و « رزقا » حال از آن و ميتواند كه « رزقا » مفعول مطلق « اخرج » باشد زيرا كه « اخرج » بمعنى « رزق » است ، اى فرزق به من الثمرات رزقا لكم . و بعضى گفتهاند كه : « رزقا » مفعول « اخرج » است و « من الثمرات » بيان « رزق » است به اين تقدير كه « فاخرج به