الرَّعْدُ
» به اين معنى است كه تسبيح ميكنند شنوندگان رعد و
فى من لا يحضره الفقيه سأل أبو بصير ابا عبد اللَّه عليه السّلام عن الرعد أى الشيء يقول ؟ قال : انه بمنزلة الرجل يكون فى الإبل فيزجرها هاى هاى كهيئة ذلك »
وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ
و تسبيح ميكنند فرشتگان از ترس خداى تعالى و از جلالت و بزرگى او يا از ترس رعد
وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ
و فرو ميفرستد صاعقهها را
فَيُصِيبُ بِها
پس مىرساند آن صاعقه را
مَنْ يَشاءُ
بهر كسى كه خواهد كه او را هلاك گرداند و صرف مىكند از كسى كه بقاء آن را خواهد در احاديث اهل البيت عليهم السلام متكثر الورود است كه كسى كه ذاكر باشد و ذكر خداى كند صاعقه به او نميرسد بريد عجلى گويد كه : بعد ازين حديث از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم كه ذاكر كيست ؟ فرمود : آن كس كه صد آيه قرائت كند و در حديث ديگر از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه هر كه در نوافل سورهء «
إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ
» تلاوت نمايد نرسد به او زلزله و صاعقه و نميرد به هيچ آفتى از آفات دنيوى
وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ
و حال آنكه ايشان با وجود اين آيات بينات جدال ميكنند با رسول خدا و تكذيب او مينمايند در حق خداى تعالى و صفات كاملهء او
وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ
و خداى تعالى شديد الاخذ است و سختگير مر مجادلان را ، و در دستور اللغه گفته « المحال العقوبة و النكال » بنا برين معنى آيه اينست كه خداى تعالى شديد العقوبة است شيخ الطائفه قدس سره در أمالى باسناد خود از انس بن مالك روايت كرده كه حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله نزد فرعونى از فراعنه عرب فرستاد تا او را بخداى تعالى دعوت نمايد و چون رسول رسول عربى صلوات اللَّه عليه و آله نزد او رفته او را به خدا دعوت كرد آن فرعون گفت : آن كس كه تو مرا به او دعوت ميكنى از ذهب است يا از فضه است يا از حديد ؟ آن رسول برگشته به خدمت حضرت آمد ، حضرت نوبت ديگر او را بدعوت آن فرعون نامزد كرد و چون آن رسول در مرتبهء دوم با او در مقام تكلم درآمد ناگاه رعدى ظاهر شد و از آن رعد صاعقهاى بر سر آن فرعون فروز آمد و