وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى
و هر آينه بتحقيق فرستاديم ما موسى را
بِآياتِنا
بمعجزات ظاهره
وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
و بحجتهاى باهره
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ
بسوى فرعون و قوم او
فَاتَّبَعُوا
پس تابع شدند آن قوم
أَمْرَ فِرْعَوْنَ
فرمان فرعون را و پيروى ننمودند فرمان موسى را كه بوحى الهى بايشان رسانيده بود
وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
و نيست فرمان فرعون هدايت كننده به راه راست ، بنا بر اين « رشيد » فعيل بمعنى « مرشد » است
يَقْدُمُ قَوْمَهُ
پيش روى كند فرعون قوم خود را و ايشان تابع او باشند
يَوْمَ الْقِيامَةِ
در روز قيامت
فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ
پس در آورد ايشان را به آتش دوزخ چنانچه در دنيا مقدم ايشان و پيشرو ايشان بود و مىافكند ايشان را در چاه ضلالت ايراد لفظ ماضى در
« فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ »
مبالغه در تحقيق آنست مخفى نماند كه اگر چه اصل ايراد آوردن بسوى آبست أما در اين مقام نار را نازل منزلهء « ما » گرفته ايراد او در نار نمود و