وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ
و در حالتى كه فروز آمدن مباركست بر تو و مراد از « بركات » خيرات ناميه و نعمتهاى دائمه است ؛ و بعضى تفسير «
وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ
» را چنين كردهاند كه اى نوح فروز آى از كشتى با زيادتهايى كه از نسل تو بهم خواهند رسيد و در حديث وارد شده كه بعد از خطاب «
يا نُوحُ اهْبِطْ
» حضرت نوح با هشتاد كس كه در كشتى با او بودند بموصل كه كوه جودى در آنجاست فروز آمد و هشتاد مدينه بنا كرد و نوح را در آن وقت همين يك دختر بود كه در كشتى ملازمت او مينمود و نسل مردم از آن دختر متزايد گرديد لهذا حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله فرمودهاند كه : نوح احد الأبوين
وَ عَلى أُمَمٍ
و سلام و بركات بر گروهى چند باد
مِمَّنْ مَعَكَ
از آنها كه با تواند از مؤمنين .
و بعد ازين حق تعالى ذكر مىكند جمعى از كفار را كه بعد از نوح و قوم او ميآيند و ميفرمايد كه :
وَ أُمَمٌ
اى و من ذرية ممن معك امم ، يعنى از ذريهء آن جماعتى كه با تواند گروهى بهمرسند
سَنُمَتِّعُهُمْ
زود باشد كه بر خوددارى دهيم ايشان را از لذت دنيوى
ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا
پس برسد ايشان را از جانب مادر آخرت بواسطهء نافرمانى ايشان
عَذابٌ أَلِيمٌ
عذابى دردناك .
تِلْكَ
اين قصه نوح كه شنيدى
مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ
بعضى از خبرهاى پنهانست
نُوحِيها إِلَيْكَ
وحى كرديم ما بسوى تو اى محمد
ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ
نبودى كه بدانى آن را تو و نه قوم تو از عرب
مِنْ قَبْلِ هذا
پيش از وحى ما زيرا كه عربان از اهل كتاب و وحى نبودهاند كه تا علم باخبار الهى داشته باشند
فَاصْبِرْ
پس صبر كن اى محمد بر قيام بأمر خداى تعالى و بر اذيت قوم خود چنانچه نوح صبر ورزيد بر اذيت و آزار قوم خود
إِنَّ الْعاقِبَةَ
بدرستى كه سرانجام نيكو در دنيا و آخرت
لِلْمُتَّقِينَ
مر پرهيزكاران راست از شرك و معاصى .
در حديث آمده كه شخصى سؤال كرد كه بچه سبب حق تعالى همهء دنيا را غرق