كه : تنور در «
وَ فارَ التَّنُّورُ
» مأخوذ از نوّر الصبح تنويرا است و مراد از آن طلوع آفتاب و ظهور نور اوست و تقدير كلام چنين است كه « و يصنع الفلك حتى جاء أمرنا بالعذاب و طلع الفجر و ظهر امارات دخول النهار » و جمعى گفتهاند كه : مراد از « تنور » روى زمين است به اين معنى كه آب از روى زمين شروع به جوشيدن كرد و وجوه ديگر نيز گفتهاند ليكن در احاديث اهل بيت طيبين و طاهرين سلام اللَّه عليهم اجمعين همين معنى اول و ثانى تصريح يافته چنانچه در باب معنى اول مفضل بن عمر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن تنور در خانهء عجوزهاى مؤمنه بود در عقب قبلهء جانب راست مسجد كوفه على بن ابراهيم آورده كه آن تنور در ميان مسجد كوفه بود ، و در وقتى كه آب از آنجا شروع به جوشيدن كرد زن نوح در آن نان ميپخت چنانچه ميفرمايد كه :
« فلما كان فى اليوم الذى اراد اللَّه هلاكهم كانت امراة نوح تخبز فى الموضع الذى يعرف بفار التنور فى مسجد كوفة »
مفضل گويد كه : من به حضرت صادق عليه السّلام گفتم كه : بنا بر آنچه شما فرموديد بايد كه مسجد كوفه قديم باشد حضرت فرمودند كه : آرى آن مسجد مصلاى جميع انبيا عليهم السلام بود ، و حضرت رسالت پناه صلوات اللَّه عليه و آله نيز در شب معراج در آن مسجد نماز كردند زيرا كه آن حضرت چون بمحاذى آن مسجد رسيدند جبرئيل گفت : يا محمد اين مسجد آدم پدر تو است و نيز مصلاى ساير انبياست در اين مكان فرود آى و نماز كن ، پس حضرت فرود آمده نماز كردند مفضل گويد كه از حضرت پرسيدم كه ابتداء خروج آب ازين تنور بود ؟ حضرت فرمودند كه آرى چون حق سبحانه و تعالى دوست داشت كه بقوم نوح آيتى از آيات قدرت خود بنمايد در جاى غير معهود آب را بفوران در آورد و از آسمان نيز بر اين قوم باران فرستاد و آب فرات و ساير آب عيون نيز شروع بزيادتى كرد تا آنكه نوح را با جمعى كه همراه او در سفينه بودند نجات داد و باقى را هلاك گردانيد . و بعد ازين مفضل گفته كه : از حضرت سؤال كردم كه آبهاى روى زمين در چند مدت خشك شد و نوح تا كى در سفينه بود ؟ حضرت فرمود : هفت شبانه