ابراهيم بن محمد همدانى روايت كرده كه من از آن حضرت سؤال كردم كه بچه وجه حق سبحانه و تعالى فرعون را مستغرق بحرفنا گردانيد با وجود آن كه او ايمان آورده بود و اقرار بوحدانيت خداى تعالى كرده ؟ حضرت در جواب دو وجه براى غرق كردن او فرمودند : يكى آن كه مشهور است كه ايمان او ايمان يأس بود و ايمان يأس مقبول درگاه الهى نيست و جاريست اين حكم در سلف و خلف ، و وجه ديگر آنكه فرعون در آن وقت استغاثه بموسى كرد و اعانت از او جست نه از پروردگار موسى پس حق تعالى در آن حال وحى بموسى فرستاد كه چون تو او را خلق نكردهاى اعانت او مكن اگر او پناه بما مىآورد هر آينه ما او را بساحل نجات ميرسانديم .
چون قوم فرعون همه در آب فرو رفتند و از راه آب به آتش دوزخ رسيدند بخلاف فرعون كه بدن او در آب فرو نرفت لهذا حق تعالى ميفرمايد كه :
فَالْيَوْمَ
پس امروز
نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ
ميرهانيم ترا از فرو رفتن در آب حالكونى كه بدن تو عارى باشد از روح
لِتَكُونَ
تا آنكه باشى تو
لِمَنْ خَلْفَكَ
براى كسى كه از پس تو باشد
آيَةً
علامتى و عبرتى زيرا كه آنها ميدانند كه كسى كه مانند جيفه در ساحل بحر افتاده باشد شايستگى ربوبيت نداشته على بن ابراهيم آورده كه بعد از غرق شدن فرعون موسى بنى اسرائيل را به اين معنى خبر دار گردانيد و ايشان تصديق قول موسى نكردند بنا بر اين حقتعالى امر كرد بحر را كه بدن فرعون را بكنار انداز تا بنى - اسرائيل هلاك او را برأى العين مشاهده كنند . و در بعضى احاديث هست كه دريا بدن او را در زمين بلندى انداخت
وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ
و بدرستى كه بسيارى از مردمان
عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ
از علامات قدرت ما هر آينه بيخبرانند .
و بعد از هلاك فرعون و فرعونيان بيان حال بنى اسرائيل و نعمتهايى كه بايشان داده ميفرمايد كه :
وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِي إِسْرائِيلَ
هر آينه بتحقيق جاى داديم بنى اسرائيل را
مُبَوَّأَ صِدْقٍ
جايى شايسته كه آن مصر است يا شام
وَ رَزَقْناهُمْ
و روزى داديم ايشان را