سكينهء خود را كه باعث تسكين دلها و زوال خوفهاست بر پيغمبر خود و بر مؤمنين اختلافست در اينكه مراد از « مؤمنين » منهزميناند يا ثابتين با رسول اللَّه ، و گفتهاند كه :
اعادهء جار در « على المؤمنين » اشارت بر اختلاف حال رسول اللَّه و مؤمنين است على بن اسباط گويد كه : از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدم كه « سكينه » چه چيز است ؟ حضرت فرمود
« ريح من الجنة لها وجه كوجه الانسان أطيب رايحة من المسك و هى التي انزلها اللَّه على رسوله صلّى اللَّه عليه و آله بحنين فهزم المشركون »
يعنى سكينه باديست از بهشت مر آن را رويى است مانند روى آدمى خوشبوتر است از مشك ، و آن ريح را حق تعالى در روز حرب حنين بر رسول اللَّه صلوات اللَّه عليه و آله نازل كرد و مشركين بهزيمت رفتند
وَ أَنْزَلَ جُنُوداً
و فرو فرستاد لشكرهايى را كه
لَمْ تَرَوْها
نميديديد شما ايشان را يعنى فرو فرستاد براى يارى كردن و نصرت دادن شما ملائكه را بعضى پنجهزار و برخى شانزده هزار و جمعى هشت هزار گفتهاند ، و اگر مؤمنين ملائكه را نميديدند أما كفار ميديدند و قتل خود را از دست ايشان ميدانستند چنانچه مردى از قبيلهء بنى نضر بن معاويه كه آن را شجرة بن ربيعه ميگفتند و در حنين بدست مؤمنين أسير شده بود بمؤمنين ميگفته كه كجاست آن اسبهاى ابلق و مردم سفيدپوش كه بر آنها سوار بودند و لشكر ما بدست ايشان كشته ميشدند و شما در ميان ايشان مانند خالى مينموديد بر روى رخساره ؟
مؤمنين در جواب او گفتند كه : آنها ملائكه بودند كه حق تعالى آنها را براى اعانت و نصرت ما فرستاده بود
وَ عَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و عذاب كرد خداى تعالى آنان را كه نگرويده بودند به خدا و برسول او به اين قسم كه بسيار كس ازيشان كشته شدند و جمعى باسيرى افتادند و اموال و چهارپايان بنهب و غارت رفت
وَ ذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ
و اين عذاب دنيوى پاداش اعمال ناگرويدگانست .
ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ
پس قبول توبه مىكند خداى تعالى و توفيق اسلام ميدهد
مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
از پس اين جنگ
عَلى مَنْ يَشاءُ
بر هر كه خواهد از قبيلهء هوازن و ثقيف پس اين