آن را جايز داشتيد و با من در مقام محاربه درآمديد و بيعتى كه با ديگران بسته بوديد نكث و نقض آن نكرديد ؟ من بحقيقت كار شما بواقعى رسيدهام يا بايد شما را در كفر و نقض عهد گذاشت يا آنكه بشمشير قطع رشتهء حيات شما كرد و بعد از اين رو باصحاب خود كرده فرمود كه : « ان اللَّه تبارك و تعالى يقول :
وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
» پس حضرت امير عليه السّلام فرمودند كه : قسم به آن خدايى كه شكافت دانه را و خلق كرد آدم را و برگزيد محمد را بنبوت كه اين جماعتاند اصحاب اين آيه و مقاتله نشده با اصحاب اين آيه از آن وقتى كه نازل شده مگر امروز محمد بن مسعود عياشى از عمار روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام خطاب بشيعيان خود كرده فرمود كه : كسى كه طعن و عيب درين دين حق كه شما داريد بكند پس بتحقيق كه آن طعن كننده كافر است حق تعالى فرموده . «
وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ
- الى قوله تعالى -
يَنْتَهُونَ
» پس آيهء مذكوره چنانچه دانستى در بيان قتل ناكثين عهد خلافت امير المؤمنين عليه السّلام بود كه بعد از زمان پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله بوقوع پيوست .
و بعد ازين در شأن ناكثين عهدى كه در زمان پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله واقع شده بود ميفرمايد كه :
أَ لا تُقاتِلُونَ
چرا جنگ نميكنيد و نميكشيد
قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ
گروهى را كه بشكستند عهدهاى خود را كه با پيغمبر خدا بسته بودند كه معاونت اعداء دين نكنند چنانچه بنى بكر بعد از عهد و پيمان معاونت اعداء دين كرده جمعى از مؤمنين بنى خزاعه را قتل كردند .
وَ هَمُّوا
و قصد كردند در دار الندوه
بِإِخْراجِ الرَّسُولِ
ببيرون كردند فرستادهء خدا محمد مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله از مكهء معظمه
وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ
حال آنكه ايشان ابتدا كردند بمعادات نبى صلّى اللَّه عليه و آله و بنقض عهد
أَوَّلَ مَرَّةٍ
در اول بار پس چه چيز مانع شماست از مقاتله و محاربهء با ايشان
أَ تَخْشَوْنَهُمْ
آيا شما ميترسيد از ايشان ؟ بايد كه از ايشان نترسيد و اگر بترسيد
فَاللَّهُ أَحَقُّ
پس خداى