كه آن شخص را ببينم ديدم كه آن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است .
أَمْ حَسِبْتُمْ
آيا ميپنداريد شما اى مؤمنين
أَنْ تُتْرَكُوا
اينكه واگذاشته شويد شما بر اين وجه كه هستيد
وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ
و حال آنكه نداند خداى تعالى
الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ
آنانى را كه جهاد كرده باشند از شما يعنى و حال آنكه ظاهر نكند خداى تعالى مجاهدين شما را كه در علم كامل او در آمدهاند
وَ لَمْ يَتَّخِذُوا
معطوفست بر « جاهدوا » و داخل در صله « الذين » است ، يعنى و حال آنكه ظاهر نكند آنانى را كه فرا نميگيرند
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز از خداى تعالى
وَ لا رَسُولِهِ
و بجز فرستادهء خدا
وَ لَا الْمُؤْمِنِينَ
و بجز مؤمنان كه موافق احاديث كثيره ائمهء معصوميناند
وَلِيجَةً
دوست نهانى خود تا آنكه افشاى اسرار ايشان نكنند . خلاصهء معنى آنست كه دست از شما بازنخواهد داشت اى اهل ايمان تا آنكه حق سبحانه و تعالى مخلصين شما را از غير مخلصين ظاهر و هويدا نكند و مخلصين شما آنانند كه با كفار در راه دين جهاد ميكنند و دوستى با اعداء دين نميكنند ، بلكه اخذ نميكنند به غير از خدا و رسول و ائمهء معصومين دوستى و مهربانى در اصول كافى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه :
« يعنى بالمؤمنين الأئمة عليهم السلام »
و همچنين در تفسير عياشى از آن حضرت روايت كرده كه
« اياكم و الولائج فان كل وليجة دوننا فهى طاغوت »
وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
و خداى تعالى داناست به آنچه شما به عمل آوريد .
بطريق عامه و خاصه مرويست . كه مسلمانان سرزنش اسيران بدر ميكردند و حضرت امير عليه السّلام توبيخ عباس ميكرد كه چرا قطع صلهء رحم كردى و با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله قتال و جدال جايز داشتى ؟ پس عباس گفت كه : شما بديهاى ما را مىگوييد و خوبى هاى ما را اظهار نميكنيد حضرت فرمود ، آيا شما را خوبى هست گفت : آرى مائيم كه تعمير مسجد الحرام ميكنيم و حاجيان را آب ميدهيم و دربانى كعبه ميكنيم پس اين آيه نازل شد كه :