تبليغ كنم يا شخصى كه از من باشد لهذا مرتضى على را فرستادم .
كسى را كه ادنى بصيرتى باشد ميداند كه اين عزل ابو بكر و نصب مرتضى على عليه السّلام محض به جهت آن بوده كه تا خلايق بدانند كه هر گاه ابو بكر را جايز نباشد كه در زمان حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله امرى جزئى را از قبل آن حضرت ببعضى مردم برساند ، بيقين جايز نخواهد بود كه بعد از آن حضرت مرتكب خلافت شود كه آن رياست بر عامهء خلايق است .
بروايت على بن ابراهيم وقتى كه حضرت فتح مكه نمود و منع مشركين از حج و دخول مسجد الحرام نكرده بود و عادت عرب نيز چنين بود كه لباسى را كه به آن طواف خانهء خدا ميكردند ديگر نميپوشيدند ، بلكه آن را تصدق ميكردند لهذا بعضى در وقت حج لباسى از مردم بطريق عاريت يا كرايه ميگرفتند و بعد از طواف به صاحبان لباس واپس ميدادند و در آن زمان زنى از صاحب حسنان عرب بطواف بيت اللَّه آمد و به هيچ وجه لباسى نيافت دستى در پيش و دستى در پس بطوف مشغول شد و عربان صاحب شبق مشتاق تزويج و نكاح او شدند چون آن زن شوهر داشت نكاح او ميسر ايشان نشد . پس از رسيدن آيهء برائت بعد از غزوهء تبوك كه در سال نهم از هجرت بوقوع پيوسته بود ، حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله بامير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه : در موسم حج بحجاج و سكان مكه بگو كه : حكم الهى آنست كه بعد از اين احدى برهنه طواف خانهء خدا نكند و مشركين داخل مسجد الحرام نشوند و آيهء «
بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ
» را بر ايشان بخوان كه تا مشركانى كه بواسطهء گزاردن حج به مكه آمدهاند معلوم شود كه حق تعالى ايشان را تا مدت چهار ماه مهلت داده كه خود را در اينمدت بمأمنى برسانند و بخانههاى خود بازگردند ، كه بعد ازين مدت هر جا كه باشند حكم جزم بر قتل ايشان بوقوع پيوسته .
و بعد ازين حق تعالى اعلام مشركان مىكند ببراءت و ميفرمايد كه :
وَ أَذانٌ