و بعد ازين حق تعالى امر مىكند مؤمنين را بقتال و ثبات در حرب و ميفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد
إِذا لَقِيتُمْ فِئَةً
هر گاه ملاقات كنيد بگروهى از كافران و باغيان و با ايشان در مقام جنگ و جدال درآئيد
فَاثْبُتُوا
پس ثابت قدم باشيد در جنگ ايشان و عار هزيمت را بر خود نبنديد
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً
و ياد كنيد خداى را بسيار و دعا كنيد براى غالب شدن شما بر اعدا
لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
تا آنكه شما ظفر و نصرت يابيد .
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و اطاعت كنيد خدا و رسول خدا را در امر بجهاد و در جميع آنچه شما را به آن امر كنيد
وَ لا تَنازَعُوا
و نزاع مكنيد در وقت ملاقات با دشمن
فَتَفْشَلُوا
تا آنكه از نزاع بد دل شويد چه ظاهر است كه هر گاه نزاع ميان قومى واقع شود احدهما ديگرى را يارى نميكند و آن باعث خوف و هراس ميگردد
وَ تَذْهَبَ
و برود
رِيحُكُمْ
باد شما يعنى بادى كه حق تعالى از جهت فتح فرستد و آن را ريح النصرة ميگويند ، و گفتهاند كه : فتح بدون اين باد متحقق نميشود و در حديث وارد شده كه
« نصرت بالصبا و اهلكت عاد بالدبور »
و بعضى ريح را از معنى حقيقى خود بيرون برده معنى صولت و قوت گرفتهاند
وَ اصْبِرُوا
و شكيبايى ورزيد در مقاتله با اعدا
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
بدرستى كه خداى تعالى با صابرانست در نصرت دادن ايشان .
وَ لا تَكُونُوا
و مباشيد
كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ
مانند آنان كه بيرون آمدند از منزلهاى خود
بَطَراً
اى يبطرون ، يعنى حالكونى كه در حين خروج مفاخرت و تكبر ميكنند
وَ رِئاءَ النَّاسِ
اى « و يراءون الناس » و حالكونى كه خود را بمردم خوب وامينمايند مراد قريشاند كه به جهت حمايت كاروان خود را از مكه بيرون آمدند و در راه رسول ابو سفيان كه در كاروان بود بر ايشان رسيد و پيغام رسانيد كه شما بازگرديد كه ما كاروان را بسلامت از محل خوف بيرون برديم ابو جهل قبول برگشتن نكرد و گفت :
ما البته ببدر ميرويم و در آنجا شراب مىآشاميم و زنان مغنيه را بسرود گفتن و اميداريم