او گفت كه : من از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام تفسير باطنى آيهء كريمهء «
وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ
» را تا آخر پرسيدم حضرت فرمود كه : مراد از « سماء » در باطن آيه حضرت رسالت پناه است ، و مراد از « ماء » على بن أبى طالب گردانيده خداى تعالى على را از رسول اللَّه و مراد از «
لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ
» اينست كه پاك ميگرداند خداى تعالى بسبب على بن ابى طالب دل كسى را كه بجان و دل قبول ولايت آن حضرت كرده باشد و معنى تتمهء آيه اينست كه خداى تعالى وسوسهء شيطان را از دوستان مرتضى على دور ميدارد و دلهاى ايشان را به آن حضرت قوى ميگرداند ، و ثابت ميدارد اقدام ايشان را در شاهراه ولايت آن حضرت .
إِذْ يُوحِي
ياد كن وقتى را كه وحى كرد يعنى الغاء معنى كرد بر وجه اخفاء
رَبُّكَ
پروردگار تو
إِلَى الْمَلائِكَةِ
بسوى فرشتگانى كه بامداد اصحاب حضرت نازل شده بودند
أَنِّي مَعَكُمْ
اينكه من با شمايم اى فرشتگان در اعانت و نصرت اصحاب پيغمبر يا اينكه من با شمايم اى مؤمنين در نصرت دادن شما ، و حاصل كلام چنين است كه وحى كرد پروردگار تو بسوى ملائكه كه اى ملائكه بمؤمنين بگوئيد كه : حق تعالى ميفرمايد كه : من با شمايم و نصرت شما خواهم كرد فخر رازى اين وجه را اولى ميداند و دليل بر اولويت اينچنين گفته كه : مراد از اين كلام ازالهء رعب و خوفست ، و فرشتگان را خود اصلا خوفى و ترسى نيست بلكه خائف مؤمنيناند پوشيده نماند كه اگر چه اينكلام بواسطهء ازالهء خوفست أما ازالهء خوف از قلوب مؤمنين وقتى كه خطاب بملائكه باشد به اين قسم مىشود كه حقتعالى بملائكه وحى فرستاد كه من در نصرت و اعانت اهل ايمان با شمايم پس شما اين معنى را بمؤمنين اظهار كنيد تا غبار خوف از مرآت قلوب ايشان مرتفع گردد ، چنانچه حقتعالى ميفرمايد كه :
فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا
پس استوار سازيد اى ملائكه دلهاى آنانى را كه گرويدهاند به خدا و رسول
سَأُلْقِي
زود باشد كه در افكنم
فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا
در دلهاى آنانى كه نگرويدند به خدا و رسول او
الرُّعْبَ
خوف و ترس مؤمنين را .