تصريح به آن كرده و گفته كه : اشارت باينست قول خداى تعالى كه بعد از آيت مذكوره فرموده :
وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ
و ياد كن اى سامع پروردگار خود را در دل خود
تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً
اى متضرعا و خائفا ، يعنى حالكونى كه تضرع كننده و ترسنده باشى مر عذاب الهى را
وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ
اى او متكلما كلاما فوق السر و دون الجهر ، يا حالكونى كه متكلم باشى بكلامى كه آن بالاتر از سر و فروتر از جهر باشد ، يعنى حق تعالى را ياد كن ميان سر و جهر
بِالْغُدُوِّ
در اول روز
وَ الْآصالِ
و در آخر روز و به جهت فضيلت اين دو وقت كه ملائكه و حفظه حاضر ميباشند و به جهت مشغولى مردم به حال خود درين دو وقت چون عبادت خدا از شايبهء ريا مبراست لهذا اين دو وقت مخصوص بذكر گرديد
وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ
و مباش تو از جملهء بيخبران از ذكر خدا ، و از اوامر و نواهى او .
و در كافى از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه : هر مؤمنى كه حافظ اوقات نماز واجبى خود باشد و آن را در وقت خود بجا بيارد او از غافلين نيست ، و از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه هر شخصى كه در خانهء خود كفن خود را با خود نگاه دارد كرام الكاتبين آن شخص را از جملهء غافلين نمينويسند و هر گاه او نظر به آن كفن كند مثاب و مأجور خواهد بود .
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ
بدرستى كه آنان كه نزد پروردگار توأند از انبيا و رسل و ائمه هدى عليهم السلام چنانچه على ابن ابراهيم روايت كرده و در تفاسير مشهوره مذكور است كه مراد از «
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ
» ملائكهء مقربيناند
لا يَسْتَكْبِرُونَ
گردنكشى نميكنند
عَنْ عِبادَتِهِ
از عبادت او
وَ يُسَبِّحُونَهُ
و تنزيه ميكنند ذات مقدس او را از غير لايق
وَ لَهُ يَسْجُدُونَ
و مر او را سجده ميكنند و فى جوامع الجامع « و هنا اول سجدات القرآن » يعنى اينجا اول سجدههاى مستحبه است و باجماع اماميه سجده در چهار موضع از قرآن بر قارى و مستمع واجبست و آن در سورهء « الم » سجده و « حم » سجده و « و النجم » و « اقرأ » است