مخلوقات و مصنوعات الهى نمىنگرند
وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها
و مر ايشانراست گوشهايى كه نميشنوند به آن گوشها كلام حق و صدق را
أُولئِكَ
آن گروه كه عقل و حواس ظاهر و باطن خود را مقصور بر ادراك لذات فانيه داشته متوجه دريافت آيات الهى نميشوند
كَالْأَنْعامِ
مانند حيواناتىاند در عدم فقه و ابصار كه مشاعر و قواى خود را متوجه و مقصور بأسباب تفتيش دارند و جز خورد و خواب كارى ندارند
بَلْ هُمْ أَضَلُّ
بلكه اين گروه با وجود شباهت بحيوانات گمراهترند از حيوانات ، زيرا كه صاحب عقل و تميزند و مع هذا از روى عناد بمقتضاى عقل كار نميكنند ، بخلاف حيوانات كه چون عقلى ندارند كارهاى بى عقلانه ميكنند .
أُولئِكَ
آن گروه مذكور
هُمُ الْغافِلُونَ
ايشانند غافلان و در غفلت خود كاملان در كتاب علل الشرائع از عبد اللَّه بن سنان روايت كرده كه من از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد كه : ملائكه افضلند يا بنى آدم ؟
آن حضرت گفت كه : جد بزرگوارم على بن ابى طالب عليه السّلام فرموده كه :
« ان اللَّه عز و جل ركّب فى الملائكة عقلا بلا شهوة ، و ركّب فى البهائم شهوة بلا عقل و ركب فى بنى آدم كليهما فمن غلب عقله شهوته فهو خير من الملائكة ، و من غلبت شهوته فهو شر من البهائم » .
و بعد از مذمت كفار معاند ترغيب مينمايد مؤمنانرا بتوبه كردن بجناب قدس ربانى و ميفرمايد كه :
وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى
و مر خداى راست نامهاى نيكو
فَادْعُوهُ بِها
پس بخوانيد او را بدان نامها . از جملهء أسماء وارده در شريعت مقدسهء كامله كه بطريق اسم مشهور الورود است نود و نه نام است كه مرويست كه هر كه آنها را احصا نمايد داخل بهشت شود در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام در تفسير اين آيهء كريمه مرويست كه فرمود :
« نحن و اللَّه الاسماء الحسنى التي لا تقبّل اللَّه من العباد عملا الا بمعرفتنا »
يعنى مائيم به خدا قسم آن اسماء حسنى كه قبول نكند حق سبحانه و تعالى از بندگان خود هيچ عملى را مگر بمعرفت و شناخت ما ، پس بايد بوسيلهء ما طالب قرب آن درگاه بود و ايضا از ائمهء