مساجد و كنايس گزارند نه جاى ديگر و ديگر هر گاه از ايشان گناه صادر ميشد بدن خود را مجروح ميساختند كه تا همه كس به بينند و بدانند كه او گناه كرده و ايضا چون بول به بدن ايشان ميرسيد لازم بود كه آن را بمقراض قطع كنند چنانچه على بن ابراهيم بتفصيل روايت كرده و از حديث حضرت صادق عليه السّلام كه در اصول كافى ثقة الاسلام محمد بن يعقوب روايت كرده مستفاد مىشود كه تفسير
« يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ »
تا اينجا چنين است كه أمر مىكند آن رسول امت خود را بتصديق كردن امام عالم بجميع أحكام و نهى مىكند از انكار نمودن مر فضل اينچنين امامى را و حلال ميگرداند فرا گرفتن علوم و احكام را از اهل آن و حرام ميگرداند مخالفت امام و اخذ علوم را از غير اهل آن و برميدارد از ايشان گناهان ايشان را و پيروى از ائمهء ضلالت را كه مانند غلها در گردن ايشان بود بعد از توبه و معرفت امام ميتواند كه امام عليه السّلام تفسير آيه بفردى كه اصل ايمان منوط بر آنست كرده باشد
فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ
پس آنان كه ايمان آوردند به آن نبى و تصديق كردند نبوت او را
وَ عَزَّرُوهُ
و تعظيم و تكريم كردند او را
وَ نَصَرُوهُ
و نصرت دادند او را بر اعدا
وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ
و پيروى كردند امير المؤمنين و ائمهء معصومين را كه نازل كرده شده خلافت و ولايت ايشان با او يعنى با نبوت او چنانچه در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه
« النور فى هذا الموضع علىّ امير المؤمنين و الأئمة صلوات اللَّه عليهم »
و در مجمع البيان « نور » را به قرآن تفسير كرده و « معه » را بمعنى « عليه » گرفته به اين معنى كه پيروى كردند قرآنى را كه فرو فرستاده شده است بر او و حقيقة هر دو بيكمعنى بر ميگردد زيرا كه امير المؤمنين و ائمهء معصومين صلوات اللَّه عليهم اجمعين قرآن ناطقاند
أُولئِكَ
آن گروهى كه ايمان به او آوردند يا تعظيم او و يا تبعيت اوصياء او و اجتناب نمودند از تابعيت و اطاعت جبت و طاغوت كه اول و ثانى است چنانچه صريح حديث كافى است
هُمُ الْمُفْلِحُونَ
ايشانند رستگاران و نجات يافتگان از عقاب .