قُلْ
بگو اى محمد :
إِنَّنِي هَدانِي
بدرستى كه راه نموده است مرا
رَبِّي
پروردگار من
إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
بسوى راه راست كه اصلا كجى و گمراهى در آن نيست بوسيلهء وحى و بنصب حجج و براهين
دِيناً قِيَماً
بدلست از صراط مستقيم ، و معنى هدايت بسوى صراط مستقيم اينست كه راه نموده است مرا بدينى كه پاينده و درست است
مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
عطف بيان « دينا » است يعنى آن دين طريقهء ابراهيم است
حَنِيفاً
در حالتى كه ابراهيم مايل بود بدين حق و معرض بود از اديان باطله
وَ ما كانَ
و نبود ابراهيم
مِنَ الْمُشْرِكِينَ
از شرك آرندگان در تفسير عياشى از حضرت امام حسين عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه : هيچ احدى بر ملت و طريقهء ابراهيم نبودند و نيستند مگر ما و شيعيان ما و ساير مردم از آن ملت بيزارند و همچنين از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه
« ما من أحد من هذه الامة يدين بدين ابراهيم غيرنا و شيعتنا » .
قُلْ
بگو اى محمد :
إِنَّ صَلاتِي
بدرستى كه نماز من
وَ نُسُكِي
و مطلق عبادتهاى من پس ذكر « نسك » بعد از نماز كه عبادت مخصوصه است تعميم بعد از تخصيص خواهد بود و بعضى گفتهاند كه : مراد از « نسك » قربانيهاست كه در ايام حج واقع مىشود و بعضى گفتهاند كه : مراد مطلق اعمال حج است
وَ مَحْيايَ
و آنچه بر آنم در حين حيات خود
وَ مَماتِي
و آنچه بر آن ميميرم از ايمان و طاعت ، و در بعضى تفاسير ديده شده كه مراد از « محياى و مماتى » آنست كه آنچه در حال حيات گفتهام كه :
« مثل أهل بيتى كمثل سفينة نوح من ربك فيها نجا ، و من تخلف عنها