يعنى نميدانيم و نميفهميم كه ايشان چه ميگويند و چه ميخوانند زيرا كه نازل بر ما و بلغت ما نيست .
أَوْ تَقُولُوا
يا به جهت كراهت اينكه گوئيد شما
لَوْ أَنَّا
اگر بوديم ما كه
أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتابُ
فرو فرستاده بودندى بر ما كتابى چنانچه بر يهود و نصارى فرستادند
لَكُنَّا أَهْدى
هر آينه بوديم ما راه يافتهتر
مِنْهُمْ
از يهود و نصارى به جهت جودت فهم و حدّت ذهن ما زيرا كه عرب موصوف به اين دو صفت بودند
فَقَدْ جاءَكُمْ
پس بتحقيق آمد بشما
بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
حجتى روشن از پروردگار شما
وَ هُدىً
و راهنمايى كه هر كه متابعت كند به مقصود خود رسد
وَ رَحْمَةٌ
و نعمتى و بخشايشى و اين جمله أوصاف قرآنست
فَمَنْ أَظْلَمُ
پس كيست ستمكارتر
مِمَّنْ كَذَّبَ
از آن كس كه تكذيب كرد
بِآياتِ اللَّهِ
بآيتهاى خداى تعالى
وَ صَدَفَ عَنْها
و اعراض كرد از آن آيات
سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ
زود باشد كه جزا دهيم و عذاب كنيم آنان را كه اعراض ميكردند و روى گردانيدند
عَنْ آياتِنا
از آيتهاى ما
سُوءَ الْعَذابِ
برترين عذاب
بِما كانُوا يَصْدِفُونَ
بسبب آنكه بودند كه اعراض ميكردند از آن آيات با وجود حقيت آن ، سوق اين آيه دلالت دارد بر آنكه مراد از آيات قرآن باشد اما حديث حسين بن مختار كه در كتاب كمال الدين آورده دلالت صريح دارد بر آنكه مراد از آيات درين آيهء كريمه ائمهء معصومينند سلام اللَّه و بركاته عليهم زيرا كه حضرت صادق عليه السّلام در آن حديث شريف به حيان سراج كه اعتقاد بامامت و حيات محمد بن حنفيه داشت و معتقد ائمهء هدى عليهم السلام نبود فرمود كه :
« يا حيان انكم صدفتم عن آيات اللَّه »
يعنى اى حيان شما اعراض كرديد از ائمهء هدى كه آيات خداى تعالىاند
« قال اللَّه تبارك و تعالى
سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آياتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما كانُوا يَصْدِفُونَ
»
و دور نيست كه مراد از ظاهر قرآن آيات قرآن باشد و از باطن آن ائمهء هدى عليهم السلام و اين گروه كه أهل نفاق و شركند بعد از تكذيب انبيا و اعراض از قرآن و ائمهء