و به جهت تسليت پيغمبر ميفرمايد :
فَإِنْ كَذَّبُوكَ
پس اگر تكذيب كردند ترا غمگين مباش
فَقَدْ كُذِّبَ
پس بتحقيق تكذيب كرده شدند
رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ
پيغمبرانى كه پيش از تو بودند با آنكه
جاؤُ بِالْبَيِّناتِ
آمده بودند بمعجزههاى روشن
وَ الزُّبُرِ
و بكتابهايى كه در آن موعظهها و پندها بود « زبر » جمع زبور است و مشتق است از « زبرته ، اذا زجرته » و چون در موعظه ، زجر مردم مىباشد بنا برين كتابى را كه در آن مواعظ است زبور نام گذاشت
وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ
و بكتاب روشن كننده و ظاهر سازندهء حلال و حرام ، پس تو اى محمد اين مفتريان و مكذبان را بما واگذار كه ما جزاء ايشان خواهيم داد بعد از موت ايشان زيرا كه
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
هر نفسى چشندهء مرارت مرگند . از أحاديث أهل بيت عصمت سلام اللَّه عليهم أجمعين مستفاد مىشود كه چنانچه هر نفسى را مرگ مىباشد همچنين ايشان را رجوع در دنيا نيز خواهد بود در زمان ظهور قائم آل محمد صلى اللَّه عليه و آله بلكه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمودهاند كه اين آيه بر پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله اينچنين نازل شده كه
« كل نفس ذائقة الموت و منشورة »
هر نفسى چشندهء مرگ و زنده شوندهاند ، و گفتند كه : نيست احدى ازين امت مگر آنكه زنده شوند اما مؤمنين زنده شوند با سرور و خوشحالى ، و اما فاجران زنده ميشوند با ذلت و خوارى كه از جانب خداى تعالى بايشان ميرسد .