سلامت بعباد در مبدء و معاد
الْمُؤْمِنُ
ايمن كننده بندگان از ظلم و عقوبة نيران و قول الصادق عليه السّلام كه تسمية او بمؤمن جهت آنست كه ايمن گرداننده اهل طاعتست از عذاب و عقاب و مبين سازنده توحيد و الوهيت خود را بر بندگان بدلايل واضحه كه منشاء آن ايجاد عالمست بر نظامى كه حال آن مشاهد است بر وحدانيت و معبودية او
الْمُهَيْمِنُ
نگهبان بر هر چيز كه خلق فرموده و حافظ بر همه اشيا كه هيچ چيز نزد او ضايع نمىشود و گفتهاند اسمى از اسماى الهى كه تاويل آن جز خداى نداند
الْعَزِيزُ
غالب در حكم كه هيچكس او را مغلوب نتواند ساخت و او را از مرتبه رفيعه خود زايل نتواند كرد و يا كسى كه بتهديد غير مخوف نشود
الْجَبَّارُ
بزرگوار و عظيم الشان در ملك و سلطنت يا قاهرى كه بكنه او نتوان رسيد و ابصار احاطه آن نتواند كرد و باصلاح آرنده كارهاى شكسته بندگان از اسباب معاش و غير آن
الْمُتَكَبِّرُ
در نهاية كبريا يا عظمة يا بلند مرتبه از ظلم و نقصان و احتياج و از ساير صفات محدثات يا كسى كه همه چيز را نسبت بذات خود حقير بيند و اين متصور نيست مگر او سبحانه را
سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
پاك است خداى از آنچه شريك ميسازند باوى چه ببراهين عقليه و حجج نقليه ثابت است كه او سبحانه قابل شركة نيست .
هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ
او خدائيست كه تقدير كننده است هر چيزيرا كه ايجاد آن فرمايد از مخلوقات بر وفق مشيت و مقتضاى حكمت
الْبارِئُ
آفريننده اعيان و ظاهر سازنده آنها از عدم بوجود در حالت براءت او از نواقص و عيوب در خلق آن
الْمُصَوِّرُ
بخشنده صورتها و نگارنده آنها بر اشكال مختلفه از حيوانات و نباتات و جمادات و غير آن كه از يكديگر ممتازند به صورت و هيأت
لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى
مر او راست نامهاى نيكو كه در شرع و عقل مستحسن و پسنديده است
يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
به پاكى و پاكيزگى ياد ميكنند او را آنچه در آسمانهاست و زمينهاست چه ارباب عقول او را بصفت تنزيه ستايش ميكنند و غير ايشان از ساير حيوانات دلالتى تمام دارند بر تقديس او
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
و اوست ارجمند و غالب در ملك خود كه هرگز مغلوب و مقهور نگردد و صواب كار در كردار و گفتار كه هر چه خواهد و كند بر وجه حكمت و مصلحت باشد - در خبر است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه من جبرئيل را پرسيدم از اسم اعظم جواب داد كه عليك به آخر سورة الحشر فاكثر قرائته بر تو باد كه نظر در آخر سوره حشر كنى پس بسيار گردان قرائة آن را بار دوم و سوم پرسيدم همين جواب داد و نيز حضرت فرمود كه هر كه خواتيم سوره حشر در شب و روز بخواند و در آن روز بميرد حق تعالى او را بهشت واجب گرداند معقل بن يسار از حضرت رواية كرده