كرد آنانرا كه نگرويدند
مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
از اهل تورية يعنى بنى النضير
مِنْ دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ
در اول راندن ايشان از جزيره عرب بشام و اوليت حشر باعتبار آنست كه اين نوع مذلت قبل از اين بايشان نرسيده بود و باعتبار اينكه آخر حشر ايشان در قيامت باشد چه در روايت آمده كه در آخر الزمان آتشى از جانب مشرق بيايد و همه مردم را بشام راند و آنجا قيامت قائم گردد پس آن حشر دويم ايشان باشد به زمين بعد از آن از روى امتنان با مؤمنان ميگويد كه
ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا
گمان نداشتيد اى اهل ايمان آنكه بيرون روند بنى النضير از مدينه به جهت بسيارى عدد و شجاعت و شوكت ايشان
وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ
و گمان برديد كه ايشان منع كننده و بازدارنده است ايشانرا حصارهاى استوار ايشان
مِنَ اللَّهِ
از عذاب خدا و اصلا بخاطر ايشان نميگذشت كه ايشان مخذول و مقهور گردند
فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا
پس بيامد بديشان عذاب خداى از جائى كه گمان نمىبردند و تصور آن نميكردند به جهت قوت و محكمى حصون
وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ
و بيفكند خداى تعالى در دلهاى ايشان ترس و بيم را بسبب كشته شدن كعب
يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ
خراب ميكردند خانهاى خود را بدستهاى خود و بدستهاى مؤمنان يعنى ايشان بواطن آن را خراب ميكردند و مؤمنان ظواهر آن را اما مسلمانان از بيرون سوراخها ميكردند تا باندرون روند و اموال ايشانرا غنيمت گيرند و ايشان از اندرون ديوارها ميشكافتند و بيرون ميرفتند مرويست كه چون يهودان دل برجلا نهادند و دانستند كه منازل ايشان بدست مؤمنان ميافتد خانها ميكندند پس ششصد شتر بار كرده خود را برآراستند و اظهار جلادت نمودند دفها ميزدند و سرود گويان از بازار مدينه بگذشتند و بولايت شام رفتند
فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ
پس عبرت گيريد ايخداوند ديدها يعنى بهبينيد احوال ايشانرا كه خداى تعالى چگونه بر ايشان مسلط گردانيد شما را بدون قتال و جدال تا بمرتبهء كه همهء خانهاى خود را رها كردند و قرار بر فرار دادند و بعد از آن بيان حكمت مىفرمايد در مأمور شدن ايشان بجلا .
وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ
و اگر نه آنست كه خداى نوشته است بحسب اقتضاى حكمت فرض كرده شده و در لوح محفوظ نوشته گشته بر ايشان بيرون شدن از خانمان و آن را واگذاشتن
لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا
هر آينه عذاب ميكرديم