تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى ) — صفحة 263

مساهمون:

ص٢٦٣
سركشى نكنند از ايمان و سجود و طاعة بلكه برغبت تمام اطاعت او كنند و بعبادة او مشغول شوند اين سجده اولى است از سجده عزايم اربع و باجماع اهل البيت عليه السّلام بر خواننده و نويسنده و شنونده اين سجده واجبست و اين را سجدهء تذكر گويند چه بنده متذكر گردد نزد تلاوت اين آيه آنچيزيرا كه از آن غافل شده و تصديق كند كه دلايل قدرة و وجود وحدانيت او سبحانه در همه اشياء جارى و ساريست از انس روايتست كه منازل بعضى از انصار از مسجد سيد ابرار صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دور بود چون نماز شام به آن قدوهء انام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ادا كردندى همچنان در مسجد تا وقت اداى عشا توقف نموده نماز گذاردندى و به منزل خود نرفتندى تا دولت نماز خفتن به جماعت بآنحضرت دريابند حق تعالى در شأن ايشان آيه فرستاد كه
تَتَجافى
دور مىشود
جُنُوبُهُمْ
پهلوهاى ايشان
عَنِ الْمَضاجِعِ
از خواب‌گاهها
يَدْعُونَ رَبَّهُمْ
ميخوانند پروردگار خود را
خَوْفاً
بجهة ترس از خشم و غضب
وَ طَمَعاً
و به جهت اميد در رحمة و ابو دردا ( رض ) فرمود كه آيه در شان جمعيست كه نماز عشا و صبح را به جماعت گذارند و اكثر برآنند كه در شأن متهجدان و شب خيزان است كه چون پرده شب فروگذارند و جهانيان سر بر بالين غفلت نهند ايشان پهلو از بستر گرم و فراش نرم برداشته بر قدم نياز بايستند و در شب دراز با حضرت كريم كارساز و رحيم بنده نواز راز گويند و اين قول حسن و مجاهد و عطاست و مروى از ابو عبد اللّه عليه السّلام و واحدى باسناد خود از معاذ بن جبل نقل كرده كه گفت با جمعى در سفر غزوهء تبوك بوديم با رسول و از حرارت تاب آفتاب بيتاب شده بوديم و به جهت اين هر جمعى ملتجى بموضعى شدند و من با رسول خداى در موضعى كه اقرب بوى بود فرود آمدم پس نزد وى رفتم و گفتم يا رسول اللّه مرا بعلمى تعليم فرما كه مرا ببهشت درآورد و از دوزخ دور گرداند فرمود كه از چيزى بزرك سؤال كردى و اين آسانست بر كسى كه حق تعالى بر او آسان گردانيده طريق آن را و آن آنست كه خداى را بوحدانية پرستش كنى و به او شرك نياورى و نماز يوميه را بپاى دارى و زكات مفروضه را ادا كنى و روزهء ماه رمضان بدارى بعد از آن فرمود كه اگر خواهى ترا بابواب بهشت راه نمايم گفت بلى يا رسول اللّه فرمود روزه سپريست از آتش دوزخ و صدقه خشم خدايرا فرو نشاند و نماز شب كه در ميان شب براى رضاى خدا گذارده شود بعد از آن اين آيه تلاوت فرمود تتجافى جنوبهم الايه و گفت خبر دهم ترا بقوام اينجملة گفتم بلى فداى تو گردم پس زبان خود بدست گرفت و فرمود زبان خود نگه‌دار من گفتم يا رسول اللّه ما را بگفتار زبان مؤاخذ كنند فرمود يا معاذ مردم را بر روى بدوزخ نيفكنند الا بآفة زبان ايشان اسماء بنت عميس از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه شنيدم آنحضرت فرمود كه چون روز قيامة باشد و