أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً
و در آميزد شما را بهم گروه گروه هر گروهى را سودائى و آرزوئى و مدعائى بخلاف آن ديگر تا آن مخالفت بمحاربه انجامد و در همه درهم افتيد مراد آن است كه به جهت فرط عناد و انكار شما را با نفس خود واگذارد و طريق الطاف و توفيق از شما مسدود سازد تا شيطان بر شما مستولى شده سنگ مخالفت در ميان اندازد و در ميان شما علم قتال و جدال بر افرازد
وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ
و بچشاند بعضى را از شما
بَأْسَ بَعْضٍ
رنج و سختى بعضى مراد شمشيرهاى خلافست كه از غلاف بيرون كشند و بر يكديگر حمله آرند
انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ
بنگر كه چگونه ميگردانيم آيتهاى خود را بانواع متعدده از وعد و وعيد
لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ
شايد ايشان بدانند - جناب بن ارت از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه من از پروردگار خود در خواستم كه اهل كفر را بر امت من مسلط نكند اجابت فرمود از او درخواستم كه همهء امت مرا به علت جوع و قحطى هلاك نكند آن را به من كرامت فرمود از او درخواستم كه جميع امت مرا بر ضلالت و گمراهى جمع نكند آن را نيز اجابت فرمود و باز از او درخواستم كه مخالفت و باس در ميان شما بيفتد مرا از آن منع كرد و فرمود آن را با من گذار و در اين باب خاموش باش من بجبرئيل گفتم كه هميشه مخالفت در ميان امت من باشد و بعضى بباس بعضى هلاك شوند جبرئيل گفت آرى همچنين خواهد بود آيه الم احسب الناس ان يتركوا تا به دو آيه به من خواند و گفت البته فتنه عظيمه در ميان ايشان كه امت تواند واقع شود و همه بدان مبتلا گردند تا صادق از كاذب ممتاز گردد و به جهت اين امتياز بعد از انقطاع وحى شمشير مخالفت از نيام بيرون كشيده شود تا روز قيامت افتراق كلمه در ميان ايشان واقع شود و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم منقولست كه چون شمشير در ميان امت من نهاده شود برداشته نشود تا روز قيامت .
وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ
و دروغ ميدارند عذاب را يا قرآن را گروه تو كه كفار قريشاند
وَ هُوَ الْحَقُّ
و حال آنكه آنعذاب حق و صدق است در وقوع يا كتاب قرآن درست و راست است و از نزد حق تعالى است
قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ
بگو نيستم من بر شما نگهبان كه مهم شما را به من گذاشته باشند تا شما را به اختيار از تكذيب منع كنم يا بتقريب جزا دهم چه بر من همين انذار است و و كيل و حفيظ او سبحانه است پس اين آيه بآية السيف منسوخ است .
لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ
هر خبرى را از وعد و وعيد وقتى است كه آنوقت قرار يابد
وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
و زود باشد كه بدانيده آن را نزد وقوع آن در دنيا و يا در آخرت - در اخبار آمده كه خاصيت اين آيه آنست كه چون بر كاغذ