نعمت تخصيص فرمود چون دو پيغمبر را بر شما مبعوث ساختن منم و برادرم هرون و خلاصى دادن شما را از ذريه فرعون و قوم او و مال و ديار ايشانرا به تصرف شما دادن و غير آن چنان كه ميفرمايد .
وَ إِذْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ
و ياد كنيد كه چون رهانيديم شما را از اتباع فرعون
يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ
ميچشانيدند شما را سختى عذاب
يُقَتِّلُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ
ميكشتند پسران شما را به جهت قطع نسل شما و زنده ميگذاشتند زنان شما را به جهت خدمتكارى و بندگى خود
وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ
و در اين رهانيدن بلا نعمتى بود از نزد پروردگار شما آوردهاند كه موسى وعده كرده بود بنى اسرائيل را كه بعد از هلاك فرعون كتابى بيارم بشما از نزديك خداى تعالى كه هر چه شما را بايد در آن مبين باشد چون از دريا نجات يافتند و فرعونيان غرق شدند طلب آنكتاب كردند موسى از خداى تعالى درخواست كرد كه آنكتاب را به دو فرستد حكم كرد كه سى روز به روزه باش و پس از آن بطور آى تا با تو سخن گويم موسى سى روز روزه داشت روز سى و يكم بطور رفت و چون بوى دهن او به جهت روزه متغير شده بود و كراهت داشت از آنچه به جهت آن با خداى تعالى سخن گويد پس براى دفع آن رائحه مسواك بر دندان ماليد تا زائل شد ملائكه گفتند كه ما از تو بوى مشك ميشنيديم آن را بمسواك رفع كردى حق تعالى فرمود تا ده روز ديگر روزه دارد تا آن رائحه عود كند حق تعالى از اين خبر ميدهد كه .
وَ واعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً
و وعده داديم موسى را براى دادن كتاب سى شبانه روز از ذى القعده و چون مدار حساب بر ماه عرب بديدن هلال است و آن در شب ديده مىشود از اينجهت تاريخ را بشب مقيد ساخت
وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ
و تمام كرديم آن سى روز را بده روز ديگر از ذى الحجه
فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً
پس تمام شد وقتى كه پروردگار مقرر كرده بود بچهل شبانه روز
وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ
و گفت موسى در وقت رفتن بميقات مر برادر خود هرون را كه من بطلب كتاب بجانب طور سينا ميروم
اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي
خليفه باش مرا در ميان قوم من
وَ أَصْلِحْ
و بصلاح آر هر كارى كه شايسته صلاح باشد از امور ايشان
وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ
و پيروى مكن راه تباهكاران را كه ترا بطريق فساد خوانند .
وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا
و آنهنگام كه آمد موسى با هفتاد كس از گزيدگان قوم خود بوقتى كه ما مقرر كرده بوديم
وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ
و سخن گفت باوى پروردگار او يعنى شنوانيد او سبحانه كلام خود را بموسى از درخت و گويند در اينموضع