سورة فصّلت
مكيّة و هى اربع و خمسون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
حم ( 1 ) تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 2 ) كِتابٌ فُصِّلَتْ آياتُهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 3 ) بَشِيراً وَ نَذِيراً فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ ( 4 )
وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ ( 5 )
سورهء سجده مكّى است پنجاه و چهار آيت است « 1 » در خبرست كه هر كه حم المصابيح « 2 » بخواند بعدد هر حرفى ويرا ده حسنه بنويسند .
اين سورهء حم تنزيل است يعنى فرستاده است از خداى بخشنده و مهربان ، كتابى است كه آيات او را مفصّل و مبيّن كردهاند ، قرآنى است به زبان عرب و بلغت عربى كه پوشيده نشود و ملتبس نگردد قومى را كه ايشان عالمان و دانايان باشند ؛ بشارت دهنده و بيم كننده قومى را ببهشت و قومى را بدوزخ تا بشنوند و متابعت كنند اكثر ايشان و بيشترين اعراض كردند و گوش با قرآن نكردند و نشنيدند
[ وَ قالُوا قُلُوبُنا ]
و گفتند اين مشركان : دلهاى ما در غلاف است از اينكه تو ما را به آن دعوت ميكنى يعنى نميدانيم و معلوم ما نمىگردد و در گوشهاى ما گرانى هست از شنيدن قرآن يعنى نمىشنويم و چون كسىايم كه او هيچ نشنود و از ميان ما و ميان تو حجابى هست كه آنچه تو ميگوئى بما نميرسد و اين براى آن گفتند تا رسول ( ص ) قطع طمع كند از ايمان ايشان ، و اقوال اين
هامش
( 1 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « در عدد كوفيان ، و سه در عدد حجازيان ، و دو در عدد بصريان و شاميان ، و هفتصد و نود و شش كلمه است ، و سه هزار و سيصد و پنجاه حرف است و » .
( 2 ) اضافهء « حم » به « المصابيح » باعتبار ذكر آن در اين سوره است ( در آيهء 12 ) .