[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 89 تا 93 ]
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلاَّ كُفُوراً ( 89 ) وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً ( 90 ) أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً ( 91 ) أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلاً ( 92 ) أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلاَّ بَشَراً رَسُولاً ( 93 )
بدرستى كه بيان كرديم و مكرّر گردانيديم براى مردمان در اين قرآن از هر معنى كه در حسن همچون مثل « 1 » است و ايشان محتاج بآنند در دين و دنيا ؛ پس آن را ابا كردند و بيشترين مردمان به آن كافر شدند و گفتهاند در معنى اين كه : ما در اين قرآن بگردانيديم از هر گونه مثلى ، و بهر نوع مثلى زديم تا ايشان اعتبار گيرند و به آن متّعظ شوند چه از أحكام و أمثال و چه از مواعظ و قصص ، ايشان ابا ميكنند و كافر ميشوند و ميگويند كه : ما ايمان نياريم به تو تا آنگاه كه براى ما از زمين چشمهها روان كنى .
عكرمه از عبد اللّه عبّاس روايت كرد كه : عتبه و شيبه پسران ربيعه و ابو سفيان بن حرب و نضر بن الحارث و أبو جهل بن هشام و غير ايشان از صناديد قريش جمع شدند در پس خانهء كعبه پس از آنكه آفتاب فرو شد و گفتند : كس فرستيم تا محمّد حاضر شود تا با او سخن گوئيم ، كس فرستادند كه أشراف قوم تو ميخواهند با تو سخن گويند ، رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حاضر آمد بر طمع آنكه مگر دلهاى ايشان نرم شده است و ايمان
هامش
( 1 ) - در بعضى نسخ معتمده : « مثلى » .