بسراى هلاك كه آن دوزخ است كه ملازم آن باشند و بد قرار گاهيست ايشان را دوزخ
[ وَ جَعَلُوا ]
و پديد كردند و بگردانيدند خداى تعالى را كه بىهمتاست مثلى و مانندى از بتان خويش تا گمراه شوند و گمراه گردانند ديگران را ، بگو اى محمّد كه :
برخوردار شويد و تمتّع گيريد روزى چند از اين متاع دنيا كه عاقبت و بازگشت شما به آتش دوزخ است .
[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيه 31 ]
قُلْ لِعِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خِلالٌ ( 31 )
بگو اى محمّد بندگان مرا آنان كه ايمان آوردند : تا نماز بپاى دارند و از آنچه ما ايشان را روزى كردهايم نفقه كنند پنهان و آشكارا پيش از آنكه روزى آيد كه در آن روز نه بيع و شرى باشد و نه دوستى با يكديگر « 1 » يعنى روز قيامت .
[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيات 32 تا 34 ]
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهارَ ( 32 ) وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ ( 33 ) وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ( 34 )
خداى تعالى آن خداى است كه بيافريد آسمانها و زمين و فرو فرستاد از آسمان آبى يعنى باران و برويانيد و بيرون آورد به آن آب از درختان ميوهها تا روزى بود شما را ، و مسخّر گردانيد براى شما كشتيها را تا ميروند در دريا بفرمان وى ، و نيز مسخّر شما كرد جويها را چون فرات و نيل و جيحون و سيحون و جز آن و ميرود به آن جا كه شما مىخواهيد و
هامش
( 1 ) - معنى [ خلال ] است ؛ ابو الفتوح ( ره ) گفته : « و فعال مصدر فاعل باشد يقال :
خالّه يخالّه مخالّة و خلالا من الخلّة و هى المودّة ؛ قال امرؤ القيس :صرفت الهوى عنهنّ خشية الردى * و لست بمقلّى الخلال و لا قالىو مثله قوله[ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خِلالٌ؛ مراد روز قيامت است كه آن روزى باشد كه در او بيع و دوستى نبود » .