اهل البيت عليهم السلام برين وارد است حقّ تعالى ميگويد كه : نبايد هيچ مشركى نزديك مسجد الحرام شود پس از سال ايشان اين سال يعنى هيچ كافرى حجّ نكند الّا اين حجّ كه درواند و اين سال نهم بود از هجرت كه امير المؤمنين على سورهء برائت برايشان خواند و عهد ايشان بينداخت ، چون اين آيت آمد مؤمنان گفتند : يا رسول اللّه چون مشركان نيايند و طعام نيارند طعام بر ما تنگ شود و تجارت منقطع شود و بازار كاسد شود و منافع و مرافق ما فائت شود خداى تعالى اين آيت فرستاد :
[ وَ إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً ]
و اگر چنان بود كه شما از درويشى مىترسيد مترسيد كه خداى تعالى شما را از فضل و رحمت و نعمت خود مستغنى گرداند و درى ديگر از درهاى روزى بر شما بگشايد ، و خداى تعالى ايشان را توانگر گردانيد به آنكه اهل جدّه و صنعاء و جرش ايمان آوردند و از يمن طعام آوردند بر پشت چهارپايان و در زمين تباله و جرش خصبى و فراخئى بداد « 1 » كه اهل مكّه توانگر شدند از آن ضحاك گفت : خداى تعالى ايشان را توانگر كرد بجزيهء اهل كتاب و توانگرى ايشان بمشيّت خود بازبست « 2 » از آنكه ايشان بعضى به آن وقت و به آن خير نرسيدند و از بهر آن تا مكلّفان با خداى گريزند و اميد بدرگاه او دارند و خداى تعالى عالم است بمصالح شما در تكليف و حكيم است در منع مشركان از مسجد الحرام .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 29 ]
قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ ( 29 )
. ابن عباس گفت : چون خداى تعالى مشركان را نهى كرد از آنكه بمكّه آيند شيطان در دل اين جماعت انداخت كه اگر ايشان نيايند شما چه خوريد ؟ و طعام از كجا يابيد ؟ خداى تعالى اين آيت فرستاد و ايشان را بقتال اهل كتاب فرمود و بجزيت كه ايشان قبول كنند مستغنىشان گردانيد كلبى گفت كه : چون آيت آمد رسول صلّى اللّه عليه و آله بغزات بنى قريظه و بنى النّضير رفت و ايشان مصالحه كردند و آن اوّل
هامش
( 1 ) مرجع ضمير در فعل « بداد » لفظ « خداى » است كه ذكر آن در پيش شده .
( 2 ) يعنى « ان شاء » بگفت و بقضيهء مشروطه بيان كرد و مطلق نفرمود .