باشند الّا آن ايّام كه خداى تعالى خواهد كه ايشان را در دوزخ معذّب دارد پس بر اين وجه شقى و سعيد هر دو يك قوم باشند در آنحال كه در دوزخ باشند شقى باشند و در آنحال كه در بهشت باشند سعيد باشند و اين آنست كه ضحاك از عبد اللّه عباس روايت كرد كه او گفت : مراد به [ اشقيا ] درين آيت گروهىاند مخصوص از اهل توحيد كه خداى تعالى ايشان را بدوزخ برد و به مقدار گناهشان عقوبت كند و آنگه فرمايد تا ببهشت آرند ايشان را پس ايشان در حالى شقى باشند و در حالى سعيد
[ إِنَّ رَبَّكَ ]
بدرستى كه خداى تو كننده است آنچه خواهد و كس ويرا منع نتواند كرد .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 108 تا 109 ]
وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلاَّ ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ ( 108 ) فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هؤُلاءِ ما يَعْبُدُونَ إِلاَّ كَما يَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ ( 109 )
امّا كسانى كه متابعت پيغمبران كردند و نيكبخت شدند در بهشت باشند جاويدان و دايم تا كه آسمان و زمين باشد مگر آنچه خداى خواهد از نقل كردن ايشان از بهشتى با بهشتى ديگر و از نعمتى با نعمتى ديگر يا از زمانى با زمانى ديگر يا از دوزخ با بهشت چنان كه گفته شد
[ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ ]
ايشان را عطائى دهند كه هرگز بريده نشود و منقطع نگردد آنگه چون قصّهء كفّار بگفت و آنچه نازل شد بايشان از عذاب دوزخ رسول را خطاب كرد و گفت :
[ فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ ]
تو در شكّ مباش از آنچه اين جماعت آن را مىپرستد از بتان كه نمىپرستند ايشان الّا آنچه را پرستيدند آن را پدران ايشان پيش از آنكه برسد بايشان آنچه بپدران ايشان رسيد از عاقبت بد . و ما نصيب ايشان بايشان رسانيم بىنقصانى . اين تسلّى و دلخوشى است رسول صلّى اللّه عليه و آله را و وعده است مر او را بانتقام و كينه كشيدن از كافران .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 110 تا 111 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 110 ) وَ إِنَّ كُلاًّ لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 111 )