[ سوره هود ( 11 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ( 1 ) أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ ( 2 ) وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى وَ يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ ( 3 ) إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 4 )
أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 5 )
الر نام سوره است . و گفتهاند كه : نام قرآنست ؛ يعنى اين سوره يا اين قرآن كتابيست كه آيات او را محكم كردهاند و وى را نظمى دادهاند كه در وى نقص و خللى نباشد و از فسادش منع كردهاند ابن عبّاس گفت : يعنى ويرا منسوخ نگردانيدهاند بكتابى ديگر چنان كه با ديگر كتابها كردند پس آنگه مفصّل و مبيّن گردانيدند وى را بحلال و حرام و شرايع و احكام و امر و نهى و ثواب و عقاب آيه آيه مفصّل گردانيدند بدلايل توحيد و مواعظ و احكام و قصص چنان كه قلائد را مفصّل كنند و اين احكام و تفصيل از نزديك خدائيست حكيم ويرا محكم گردانيد بحسب حكمت خويش عالمى و دانائى كه وى را مشرّح و مبيّن گردانيد بر حسب علم خويش ؛ و اين چرا كرد ؟ از بهر آن تا شما بترسيد ، خداى را و من كه محمّدم شما را بيم ميكنم و مىترسانم از عقوبت وى اگر دون ويرا پرستيد ، و بشارت مىدهم به ثواب دائم و نعمت سرمد چون ويرا پرستيد و بوى شرك نياريد ، و شما را فرمود كه : استغفار كنيد و از خداى خود آمرزش خواهيد و با درگاه وى گريزند و توبهء خالص كنيد از كفر و معاصى تا شما را از دنيا در دنيا برخوردارى و تمتّع نيكو دهد تا آنگه كه اجل مسمّى يعنى وقت وفات بشما رسد ، در خبر است كه استغفار كردن مال و عمر بيفزايد و در آخرت بدهد هر خداوند فضلى را در عمل جزاى فضل او و از آن هيچ ناقص نگرداند و كم نكند يا بدهد هر نفسى را از فضل خود آنگه از نعمت و رزق در دنيا و جزا و ثواب در قيامت اوّل بر وفق مصلحت و حكمت و دوّم بر استحقاق و معدلت اوّل گفت كه : استغفار كنيد آنگه لفظ [ ثمّ ] آورد و بر او عطف كرد كه توبه كنيد اين