بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سورة هود
مكّيّة و هى مائة و ثلاث و عشرون اية سورهء هود عليه السلام اين سوره مكّى است صد و بيست و سه آيت است بعدد كوفيان و بيست و دو بعدد مدنيان و بيست و يك بعدد بصريان « 1 » ابو جحيفه « 2 » روايت كرد كه رسول صلّى اللّه عليه و آله را گفتم : اسرع اليك الشيب ، پيرى بشتافت به تو ، گفت : شيّبتنى سورة هود و اخواتها ، سورهء هود مرا پير كرد و اخوات او الحاقّة و الواقعة و عمّ يتسائلون و هل اتاك حديث الغاشية ، و گفت : رسول صلّى اللّه عليه و آله را در خواب ديدم و سورهء هود برو خواندم چون ختم كردم مرا گفت : ميخواندى گريه كجاست ؟ ! در حديث أبىّ است « 3 » كه : هر كه اين سوره بخواند او را ده حسنه بنويسند بعدد هر كه تصديق كرد و هركه تكذيب كرد نوح و هود و صالح و شعيب و لوط و ابراهيم و موسى را ، و روز قيامت از جملهء نيكبختان باشد . و از امام محمّد باقر عليه السلام روايت است « 4 » كه :
هر كه اين سوره بخواند هر آدينه ؛ روز قيامت او را در زمرهء پيغمبران برانگيزند و حسابش آسان كنند و در آن روز هيچ گناهى نباشد او را .
هامش
( 1 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) اين علاوه را نيز دارد : « و هزار و هفتصد و پانزده كلمت است و هفت هزار و پانصد و شصت و هفت حرف است » .
( 2 ) در بعضى نسخ و در تفسير ابو الفتوح ( ج 3 چاپ اول ؛ ص 54 ؛ س 3 ) : « ابو حنيفه » خزرجى در خلاصهء تذهيب الكمال آورده « وهب بن عبد اللّه السوائى بضم المهملة و مد الواو ابو جحيفة الكوفى له خمسة و اربعون حديثا ( تا آنكه گفته ) عنه ابنه عون و الشعبى و ابو اسحاق و طائفة ، توفى سنة اربع و سبعين و كان من كبار اصحاب على و خواصه » . و در مجمع البيان گفته : « و روى الثعلبى باسناده عن ابى اسحاق عن ابى جحيفة قال : قيل : يا رسول اللّه قد أسرع اليك الشيب ؛ الحديث » .
( 3 ) اين دو روايت در اين مورد از تفسير ابو الفتوح ( ره ) نيست و روايت دوم از تفسير عباسى ( ره ) مأخوذ است بنابر آنچه در منهج الصادقين تصريح به آن شده است .
( 4 ) اين دو روايت در اين مورد از تفسير ابو الفتوح ( ره ) نيست و روايت دوم از تفسير عباسى ( ره ) مأخوذ است بنابر آنچه در منهج الصادقين تصريح به آن شده است .