و تا آنگه كه اهلش در او فرو آيند و اهل او انبيا و صدّيقان و شهيدان و صالحان باشند و آنان كه خداى تعالى خواهد و درو كوشكها از زر و ياقوت و درّ بود و باد خوش او از عرش مىجهد زير چون مشك اذ فرو آن را در آن كوشكها مىبرد و بوى او پانصد ساله راه مىرود با اين همه ايشان را رضوان و خشنودى حضرت حقّ سبحانه و تعالى بود و رضاى خداى تعالى ايشان را از بهشت بهتر بود و نيكوتر و بزرگتر باشد . ابو سعيد خدرى گفت : از رسول صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه : چون اهل بهشت در بهشت قرار گيرند خداى تعالى گويد كه : يا اهل الجنّة ، ايشان گويند : لبّيك ربّنا و سعديك ، گويد : هل رضيتم ، راضى شديد ؟ - گويند : بار خدايا چگونه راضى نباشيم و تو دادهء ما را آنچه كس را ندادهاند ، حق تعالى گويد : من شما را بهتر ازين بدهم گويند : بار خدايا بهتر از اين چه باشد ؟ - گويد :
رضا و خشنودى من ، رضائى كه پس از آن هيچ سخط نباشد
[ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ]
اين ظفرى بزرگ است .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 73 تا 74 ]
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 73 ) يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا وَ ما نَقَمُوا إِلاَّ أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 74 )
اى پيغمبر برگزيده « 1 » و اى رسول با رفعت جهاد كن با كافران بتيغ و با منافقان بدست و اگر نه به زبان و اگر نتوانى بدل مبغض ايشان باش و با ايشان روى ترش دار .
عبد اللّه عباس گفت : جهاد با منافقان آنست كه : جفا كند ايشان را و رفق و مدارا نكند با ايشان و سخن درشت گويد و روايت كردهاند هم ازو كه : جهاد منافقان بوعظ و تخويف باشد و در قرائت اهل البيت آمده است كه : [ جاهد الكفّار بالمنافقين ] بمنافقان با
هامش
( 1 ) در بعضى نسخ : « بركشيده » و آن نيز بمعنى برگزيده و منتخب است .