تخطي إلى المحتوى الرئيسي

وجوه قرآن ( فارسى ) — صفحة 38

مساهمون:

ص٣٨

و وجه چهارم أهل بمعنى خويشاوندان بود

چنان كه در سورة مريم ( 16 ) گفت :
« وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَكاناً شَرْقِيًّا »
يعنى من أقربائها . و در سورة طه ( 29 ) گفت :
« وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي »
يعنى و اجعل لى من أقربائى . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

و وجه پنجم أهل بمعنى سزاوار بود

چنان كه در سورة المدّثّر ( 56 ) گفت :
« وَ ما يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ ، هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ »
يعنى هو أحقّ أن يتّقى منه و هو أحقّ أن يغفر لمن يتّقى منه .

أو - بدان‌كه أو در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين أو بمعنى نه كه بود

چنان كه خداى در سورة النّحل ( 77 ) گفت :
« وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ » .
يعنى بل هو أقرب . و در سورة و الصّافات ( 147 ) گفت :
« وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ »
يعنى بل يزيدون . و در سورة النّجم ( 8 ) گفت :
« ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى »
يعنى بل أدنى . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

و وجه دوم أو بمعنى يا بود

چنان كه در سورة البقره ( 196 ) گفت :
« فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ »
[ يعنى ] فهذه خيار .

و وجه سيم الف أو صله بود يعنى زيادت باشد

چنان كه در سورة طه ( 44 ) گفت :
« فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى »
يعنى و يخشى