و وجه سيم احزاب بمعنى قوم نوح و قوم عاد و ثمود و قوم فرعون و قوم لوط و اصحاب ايكه بود يعنى قوم شعيب
چنان كه در سورة ص ( 13 ) گفت :
« كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ أُولئِكَ الْأَحْزابُ »
و در سورة المؤمن ( 30 ) گفت :
« وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ »
يعنى مثل عذاب الامم الخالية .
و وجه چهارم احزاب بمعنى قبيلهء ابو سفيان بود كه روز خندق با پيغامبر عليه السّلام كارزار همى كردند
چنان كه در سورة الاحزاب ( 20 ) گفت :
« يَحْسَبُونَ الْأَحْزابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَ إِنْ يَأْتِ الْأَحْزابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بادُونَ فِي الْأَعْرابِ »
يعنى ابا سفيان و قبيلته .
اخ - بدان كه اخ در قرآن بر پنج وجه باشد :
وجه نخستين اخ بمعنى برادر نسبى بود از مادر و پدر
چنان كه خداى در سورة المايده ( 30 ) گفت :
« فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ »
يعنى اخاه لابيه و امّه . و جايى ديگر ( 31 ) گفت :
« فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي »
و در سورة النسا ( 11 ) گفت :
« فَإِنْ كانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ » .
و وجه دوم اخ نه بمعنى برادر نسبى بود بلكه بمعنى خويشى و هم شهريى بود
چنان كه در سورة هود ( 50 ) گفت :
« وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً »
و هم درين سورة ( 61 ) گفت :
« وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً »
و هم درين جا ( 84 ) گفت :
« وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً »
يعنى اخوانهم لا من وجه الدين و النسب بل من وجه البلديّة او القرابة . و ازين معنى در قرآن بسيارست .