وزر - بدانكه وزر در قرآن بر سه وجه باشد :
وجه نخستين وزر بمعنى بار گران كشيدن بود
چنان كه خداى در سورة طه ( 100 ) گفت :
« مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً »
يعنى ثقلا .
و وجه دوم وزر بمعنى گناه كسى برداشتن بود
چنان كه در سورة الزّمر ( 7 ) گفت :
« وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى »
يعنى لا تحمل حاملة ذنب نفس أخرى .
و وجه سيم وزر بمعنى بزه بود
چنان كه در سورة ألم نشرح ( 2 ) گفت :
« وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ »
يعنى إثمك .
وكيل - بدانكه وكيل در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين وكيل بمعنى پروردگار بود
چنان كه خداى در سورة بنى إسرائيل ( 2 ) گفت :
« أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا »
يعنى ربّا . و در سورة المزّمل ( 9 ) گفت :
« رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا »
يعنى ربّا .
و وجه دوم وكيل بمعنى نگاهدارنده و بازدارنده بود
چنان كه در سورة النّسا ( 109 ) گفت :
فَمَنْ يُجادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا
يعنى أمّن يكون عليهم حرزا و مانعا . و در سورة بنى إسرائيل ( 69 ) گفت :
« إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى بِرَبِّكَ وَكِيلًا »
يعنى حرزا و مانعا لعباده المؤمنين .